Naast belangrijke hoogtepunten zijn ook minder bekende werken te zien die de diepte en diversiteit van de collectie tonen. In chronologische volgorde volgen de ontwikkelingen elkaar op.

Kleurrijke, expressieve werken van Cobra-kunstenaars als Appel, Jorn en Corneille worden gevolgd door werken van Fontana, Manzoni, Uecker, Piene en Schoonhoven. Hun sobere witte werken zijn opgebouwd uit structuren, spelen met licht en schaduw. De objecten van Judd en Andre weten met hun minimale vormen de ruimte te domineren, terwijl de schilderijen van Immendorff, Penck en Polke zich concentreren op de (on)mogelijkheden van de schilderkunst. Elke zaal benadrukt een andere tijdsperiode, een nieuw aspect van de kunst of het werk van individuele kunstenaars als Beuys, Daniëls of Gordon. Tegenstellingen en contrasten worden zichtbaar gemaakt en verscherpen onze huidige visie op de kunst van de afgelopen vijftig jaar.