De expositie kende een lange aanloop met verschillende interdisciplinaire werkgroepen, die het concept allengs aanscherpten. Aanvankelijk stond de straat als terrein van artistieke acties voorop. Leering prefereerde echter dat niet de kunst, maar de straat zelf tot het belangrijkste thema werd verkozen. De Straat. Vorm van samenleven werd uiteindelijk samengesteld door een kerngroep bestaande uit stedenbouw-kundige Tjeerd Deelstra, conservator Jaap Bremer en grafisch vormgever Jan van Toorn. Deze liet zich informeren door tal van externe experts.

Bij De Straat. Vorm van samenleven stond ‘de gebruiker’ centraal. Door de leefomgeving en de inrichting daarvan aan de orde te stellen, zou de publieke bewustwording van en deelname aan culturele en maatschappelijke processen kunnen worden gestimuleerd. De straat was immers ‘van, voor en door allen’, een uitdrukking en manifestatie van de samenleving zelf.

De Straat. Vorm van samenleven behoort tot de drukst bezochte tentoonstellingen van het Van Abbemuseum. Toch was er ook forse kritiek. Was het concept niet te academisch en de informatie te specialistisch? Was de gekozen overdrachtsvorm wel effectief en werd de gebruiker daar inderdaad door geactiveerd?

Rest de vraag wat de actuele betekenis van De Straat. Vorm van samenleven kan zijn als deze wordt ontdaan van zijn mythische proporties?