Zijn werk is het resultaat van een kritische reflectie op hoe betekenis wordt gegenereerd in kunst, een proces waarbij het idee kunst zelf ondervraagd wordt. Voor hem bestaat een kunstwerk niet uit een object, maar maakt het deel uit van een complexe structuur die de betekenis van het werk bepaalt. Onderdeel van die structuur is de context waarin het kunstwerk wordt getoond. Taal speelt daarbij een belangrijke rol.

Vanaf 1968 maakt Kosuth een serie werken waarin hij onderzoekt hoe de context de waarneming van het werk beïnvloedt. Het eerste werk in deze serie is The Second Investigation uit 1968-1970, dat in 1981 door het museum is aangekocht. Het werk maakt gebruik van ‘The Synopsis of Categories’ uit de thesaurus van Roget. Kosuths project om de wereld fragmenten van haar eigen beschrijving terug te geven, werden via advertenties in kranten en tijdschriften en via pamfletten, posters, spandoeken en billboards over de gehele wereld verspreid. Kosuth gebruikt deze ‘Synopsis’, een categorische beschrijving van de wereld, als middel voor zijn onderzoek naar ons denken over kunst. De diverse openbare media gaven hem de mogelijkheid te ontsnappen aan de beperkingen van een traditionele door de media gedefinieerde kunst als de schilderkunst en distributiekanalen zoals galerie en museum te ontwijken.

The Second Investigation is een belangrijk werk binnen de conceptuele kunst in het algemeen en het oeuvre van Kosuth in het bijzonder. Daar het werk nog in staat van wording verkeert en er nog gerichte studie nodig is, is Kosuth uitgenodigd rond dit werk een tentoonstelling en publicatie te maken. Behalve The Second Investigation toont Kosuth ook een nieuwe installatie in de toren waarbij gebruik gemaakt wordt van billboards en spandoeken die de geschiedenis van zijn gebruik van de openbare media tussen 1968 en 2003 vertegenwoordigen. In de kleinere ruimtes rond de toren is aan de hand van foto’s in lichtbakken een overzicht te zien van deze billboards ‘in situ’. De tentoonstelling is een vervolg op en een uitbreiding van de presentatie in 1997 in het MIT List Visual Arts Center in Boston