De installaties worden vaak geïnitieerd door een performance en hebben een onderliggende narratieve vertelling: een mummie expeditie of de geheimen van haar familie, een reis naar Brazilië om een fictieve ontmoeting te hebben met de kunstenaars Hélio Oiticica en Övyind Fahlström of de mystiek van Mongoolse keelzangers die af en toe in Nederland wonen.
Is het mogelijk om de mythologie van de hedendaagse mens te schrijven? Jennifer Tee werkt in haar onderzoeksveld als een (quasi) antropoloog of geschiedkundige en legt verbanden daar waar ze ogenschijnlijk nog niet bestonden. Ze bouwt meerstemmige vertellingen tussen feit en fictie, tussen heden en verleden. Voor het Van Abbemuseum werkt ze aan een nieuwe serie werken, een intensieve samenwerking met beeldend kunstenaars Roé Cerpac (NL, 1967) en Erwan Mahéo (F, 1967), en grafisch ontwerper Harmen Liemburg (NL, 1966). De tentoonstelling zal de bezoeker meevoeren in een parcours langs (zelfgemaakte) objecten, wassenlandschappen, gezeefdrukte stoffen, tentconstructies en video werken. “Elke opening of zo mogelijk elke tentoonstelling moet een soort 'event' zijn, een unieke gebeurtenis”, vertelt Tee, “mijn medium noem ik (kunst)festival, een combinatie van traditie, folklore, ritueel, bizarheid en eigen inzicht”.