Steiner schreef de tekst voor zijn presentatie om de theoretische en filosofische vooronderstellingen toe te lichten waarop zijn variabele wijze van benadering van individuele kunstwerken is gebaseerd. Deze benadering komt niet alleen tot uitdrukking in de tekst, maar ook in de presentatie zelf, in de visuele overeenkomsten en verschillen tussen de getoonde werken. Zoals de informatietekst letterlijk opengevouwen moet worden, zo ontvouwen zich figuurlijk de diverse relaties en kennislagen in de opbouw van de tekst in een hoofdtekst, een appendix en voetnoten. De boeken op de boekenplank vertegenwoordigen letterlijk een theorie over de ‘act’ (de handeling). De rijkdom en de dichtheid aan ideeën en verwijzingen spiegelt zich in de concentratie van werken in de zaal, waarbij de erker de functie krijgt van de appendix in de tekst. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt...