Hiertoe werpt hij vele heilige huisjes om en experimenteert hij vrijelijk met filmische vormen. De scheidslijnen tussen fictie en werkelijkheid en de verschillende personages, superego’s en alter ego’s die hij opvoert, blijken even flexibel als zijn gevoel voor humor tijdens de gespannen en geweldadige dagelijkse realiteit van een land in permanente oorlog.

De tentoonstelling van zijn werk in het Van Abbemuseum (12/05 – 02/09/2007) omvatte drie verschillende aan elkaar gelieerde delen. Net zoals zijn films eigenlijk niet als autonome werken kunnen worden beschouwd, presenteerden hier verschillende video-installaties gemanipuleerde fragmenten uit zijn documentaire werk in een ontluistering oproepende samenhang. Hier was geen lineair verteller aan het woord, maar een filmer die goochelt met zowel betekenis-  als identificatieniveaus. In Avi Mograbi. Films & Video Works, de publicatie bij de tentoonstelling, benoemen drie schrijvers de betekenis, achtergronden, reikwijdte en artistieke genialiteit van Avri Mograbi. Christa Blümlinger belicht onder andere hoe de filmmaker filmische technieken inzet die het ‘toonbare’ en ‘beweerbare’ uit elkaar trekken. Hierdoor ontstaat een niet mis te verstane politieke wrijving maar ook een scherpzinnige kritiek op de misleidende invloed én artistieke vermogens van het medium film en televisie. Erden Kosova ontrafelt onder meer welke betekenissen de verschillende personae hebben, die Mograbi in zijn filmische rollenspelen even snaaks als berekenend opvoert. Juist Mograbi’s veelzijdige personificaties maken zijn films tot allegorieën van zijn land. Galit Eilat beschrijft de filmmaker als een activist pur sang, wiens protest zich tot ver buiten zijn montagekamer uitstrekt.
- Miryam van Lier