Dat museum is een mijnheer

Sinds de opening in 1936 heeft het Eindhovense Van Abbemuseum geleidelijk een internationale reputatie opgebouwd. Die faam berust niet op een omvangrijke of veelzijdige collectie, integendeel. Het Van Abbemuseum - klein en excentrisch gelegen in een provinciestad van gemiddelde grootte - verwierf een voorhoedepositie door de combinatie van scherpe artistieke keuzen en een beperkte museale taakstelling: de beeldende kunst na 1900.

Omdat artistieke keuzen deels berusten op persoonlijke smaak wordt museumbeleid vaak vereenzelvigd met de directeur in kwestie. Zonder de notie van subjectiviteit geheel te willen marginaliseren, valt er toch wel wat af te dingen op die gepersonaliseerde visie op het museum. Museumbeleid is immers ook het resultaat van een meer of minder strategisch krachtenspel op macroniveau, met verschillende deelnemers binnen en buiten het kunstenveld.

Vanuit die optiek is de hoofdvraag van deze studie geformuleerd: wat zijn de grondslagen van het beleid van de directeuren W.J.A. Visser (1936-1942,1945), Edy de Wilde (1946-1963), Jean Leering (1964-1973), Rudi Fuchs (1975-1987) en Jan Debbaut (1988-2003) en welke kunstinhoudelijke, sociale en politieke factoren spelen daarbij een rol? Zo wordt een beeld geschetst van de verschillende visies op verzamelen en presenteren, de ideeënontwikkeling ten aanzien van overdracht, de meer of minder nadrukkelijke maatschappelijke rol die het museum ambieerde en het politieke krachtenveld waarin het opereerde. Dat museum is een mijnheer. De geschiedenis van het Van Abbemuseum 1936-2003 is een studie van de museale praktijk en de veranderende appreciatie voor de moderne kunst met een van Nederlands meest belangwekkende musea als hoofdpersoon.

Dat museum is een mijnheer
Author: René Pingen
ISBN 90-8546-039-5
Text: Dutch
Publisher: Artimo, Amsterdam
590 pages, illustrated, paperback
Price: €45,00