Aloha is een roemrucht tijdschrift uit een roemruchte tijd: de jaren zestig. Het is de voortzetting van Hitweek, dat verscheen van 1965 tot 1969. Hitweek was vrijwel uitsluitend gericht op popmuziek, met een voorkeur voor actuele, nieuwe en vernieuwende artiesten. Aloha, dat verscheen van 1969 tot 1974, richtte zich meer op maatschappelijke kwesties. De vormgeving is brutaal, eigenzinnig, felgekleurd en uitbundig. De koppen zijn uitdagend ('donderdag breekt de pest uit'), de teksten zijn hilarisch maar soms ook wel informatief en serieus. Seks werd veelvuldig, maar ook klungelig, zonder schaamte en onschuldig behandeld. Voortdurend werd geprobeerd het establishment uit te dagen en te prikkelen. Aanduidingen zoals '32 positieve pagina's', 'de telegraaf van de zogenaamde supkultuur', 'hoofdredakteur prins Bernhard' of een uitgave van 'Albert Heijn' maakten duidelijk wat Aloha voor een soort blad was: ironisch, onconventioneel en gekruid met een absurde humor. Naast het speciale 'kutnummer' verschenen ook nog een martelnummer, een speciaal hippie nummer, een speciaal kunstgebitten- en een wanhoopnummer. Dit laatste had een heel praktisch motto: "De beste oplossing voor al onze problemen die iemand ooit gevonden heeft is gewoon gaan zitten en niets te doen...". In dit nummer een interview met John Lennon, Crumbs anale onzin, leed in de schilderswijk en de nieuwe LP van Neil Young

Terug