EXTERNE ACTIVITEITEN ARCHIEF

15 juni - 15 september 2010

U3 – 6e Triënnale voor Hedendaagse Kunst in Slovenië
Een Idee voor het Leven. Realisme en Realiteit in de Hedendaagse Kunst in Slovenië.

Curator: Charles Esche

De 6e U3 kunsttriënnale van Slovenië richt de aandacht op de manier waarop kunstenaars vanuit verschillende generaties vandaag de dag de realiteit weergeven en de verbeelding van activiteiten en verhoudingen in de wereld om hen heen. Artistieke ideeën over geschiedenis, milieu en de sociale evenzeer als de intieme relaties met gemeenschap, familie en vrienden worden er op de voorgrond geplaatst. Niet het gevoelsleven van de kunstenaar maar zijn/haar relatie met mensen en instituten in de buitenwereld staat centraal. Kiezen voor de buitenwereld is zowel een keuze om de huidige kracht van Sloveense kunstwereld weer te geven als een erkenning van al langer bestaande artistieke trends in het land met betrekking tot overidentificatie en strategieën om verbinding te zoeken met andere gebieden en thema’s buiten het traditionele l’art pour l’art.

Realisme: een beknopte geschiedenis
De realismekwestie heeft veel van de felste debatten tussen radicalen en conservatieven in de beeldende kunst in de afgelopen 100 jaar voortgebracht. Als eerste moderne kunstenaar, schokte het realisme van Gustav Courbet een bourgeois kunstpubliek dat op zoek was naar schoonheid en drama in de schilderkunst. Later kenmerkte de strijd tussen de schilders van het alledaagse leven en de ambities van de avant-garde naar een nieuwe kijk op een nieuwe wereld het modernisme. In deze periode werd het realisme beschouwd als een veiligere of minder radicale keuze voor kunstenaars. Toch behield het altijd zijn waarde als een directere communicatievorm met een breed publiek dan abstracte of conceptuele kunst.

De doctrines van het socialistisch realisme zoals die in de Sovjet Unie waren ontwikkeld, waren in feite bedoeld om een kunstvorm voort te brengen die begrijpelijk en inspirerend was voor het proletariaat en tegelijkertijd een manier om ongewenste vragen en experimenten te beheersen. Gedurende de periode van het modernisme streden zowel het realisme als de avant-garde tegen elkaar in heel Europa en daarbuiten zonder dat een van beiden een overwinning behaalde. De groei van de nieuwe media, eerst door kunstfotografie en later door video en digitale beeldverwerking, voegde nieuwe dimensies toe aan het realismedebat door hun mogelijkheid om een beeld van de realiteit direct te vangen en te reproduceren in een kunstvorm. Fotografie bood zelfs een directere relatie met de omringende realiteit dan ooit eerder mogelijk was, terwijl collages en later digitaal editen de middelen schiepen om deze ogenschijnlijk directe, indexicale media te dramatiseren.

De Sloveense context:
Sinds 1989 hebben het realisme en “de realiteit” zelf een soort comeback in het algemeen gemaakt, en niet alleen als het gaat over het scheppen van beelden en de verbeelding van de realiteit. In de afgelopen twintig jaar hebben kunstenaars zich rechtstreeks gemengd in de omstandigheden, of hebben deze omstandigheden en verhoudingen tussen mensen de galerie of het museum ingebracht zonder een andere verandering aan te brengen dan het kunst te noemen. In de Sloveense context is deze uitwisseling met de werkelijkheid in het bijzonder aanwezig en heeft deze een nog langere geschiedenis die terug gaat tot de oorsprong van de NSK. Daar, vanuit de technieken van overidentificatie tot de constructie van zelfregulerende instituten die zich bewegen tussen feit en fictie, schrijven artistieke projecten nieuwe geschiedenis of voeren campagne om veranderingen in de sociale omstandigheden te bewerkstelligen.

In Slovenie hebben kunstenaars toegang tot de wandelgangen van de media en de politieke macht. Dit is vrij uitzonderlijk in Europa en het geeft soms mogelijkheden tot rechtstreekse inmenging in het systeem. Terwijl sommige werken beslist politiek zijn, worden andere werken uitgedragen met een speels gebrek aan eerbied dat tegelijkertijd charmeert en het politieke bewustzijn vergroot. Het lijkt alsof er een bepaald gevoel van absurdisme is dat het aanzien van zaken prikkelt en de retoriek van de staat en institutionele persoonlijkheden op de proef stelt. Deze humor reikt van het creëren van objecten tot het verbeelden van mensen en sociale instellingen. In zo’n omgeving kunnen sociale interventies rechtstreeks plaatsvinden, zonder essentiële afstand te verliezen. Schijnbaarheden kunnen serieus worden genomen en realisme kan het zichzelf veroorloven om de werkelijkheid zowel te becommentariëren als te documenteren.

Deelnemende kunstenaars: Nika Autor, Jože Barši, Berko, BridA/Tom Kerševan, Sendi Mango, Jurij Pavlica, Matija Brumen, Vesna Bukovec, Jasmina Cibic, Vuk Ćosić, Leon Dolinšek, Vadim Fiškin, Samo Gosarič, Tomislav Gotovac, Dejan Habicht, Ištvan Išt Huzjan, Irwin, Marco Juratovec, Jaša, Bogoslav Kalaš, Tanja Lažetić, Vladimir Leben, Polonca Lovšin, Anja Medved, Borut Peterlin, Marko Pogačnik, Uroš Potočnik, Marjetica Potrč, Sašo Sedlaček, Small but dangers, Slavko Smolej, Bálint Szombathy, Nika Špan, Miha Štrukelj, Matjaž Wenzel, Dunja Zupančič::Miha Turšič::Dragan Živadinov, Želimir Žilnik, en de zelfregulerende instituten: Delavsko-punkerska univerza, Domestic Research Society, radioCona, P.A.R.A.S.I.T.E. Museum of Contemporary Art.

Website Moderna Galerija Ljubljana