TM Sisters, Superbolt
TM Sisters, Superbolt

tentoonstelling

Locatie: Van Abbemuseum

Multi-User Knowledge Space[s]

Plug In #16

Deze ‘Plug In’ is een manier om op interdisciplinaire wijze kennisruimtes te bouwen en te cultiveren, die enerzijds bestaan uit kunstwerken uit de collectie van het Van Abbemuseum en anderzijds uit een aantal videospelen. Zolang de ‘Plug In’ loopt, zullen deze video- of computerspelen steeds gekozen worden door aangewezen experts op het gebied van gaming en beeldcultuur.

Beweging en de perceptie van ruimte zijn een absolute voorwaarde voor inzichtelijke interactie, betrokkenheid of plezier. In de installatie van de TM Sisters * betreedt u een driedimensionale ruimte met daarin een videospel. In ‘Super Bolt’ (2004) worden flitsen en knallen gebruikt om de acties en bewegingen van personages, objecten en omgeving kracht bij te zetten. Hoewel onzichtbaar voor het blote oog, speelt zich tussen hemel en aarde heel wat af. Zo worden hemel en aarde door middel van bliksemflitsen met elkaar verbonden. Video’s, optredens, handwerkcollages, xerografie, animatie en videospelen worden gebruikt om deze extra aanwezigheid en energie visueel te manipuleren. Het dagelijkse werk van de TM Sisters wordt gekenmerkt door een hoge mate van interactie en samenwerking, bijvoorbeeld met hun broer, die hun heeft geholpen met het programmeren en bedenken van het videospel.

* Monica en Natasha López de Victoria uit Miami (Florida) werken al van jongs af aan samen. De esthetiek van de thuis onderwezen zussen stamt uit de punktijd, toen ze fanzines, folders en kleding ontwierpen. Interactie en teamwork zijn duidelijk herkenbaar in de tentoongestelde werken. De zussen werken samen aan xerografie, handwerkcollages, video’s, performance, schilderijen, animatie en videospelen. Bij het programmeren van die videospelen worden zij geholpen door hun broer, Samuel López de Victoria. Hun werk is recent te zien geweest in de Serpentine Gallery in Londen in het kader van de rondreizende tentoonstelling ‘Uncertain States of America’, met Daniel Birnbaum, Gunnar B Kvaran en Hans Ulrich Obrist als conservatoren.

Jan Dibbets gebruikt fotografie als analytisch hulpmiddel voor het ontwikkelen van nieuwe manieren om visuele verschijnselen te begrijpen. Zijn werk is gericht op het waarnemingsproces. Zo vormen de perceptie van realiteit en de weergave van ruimte, kleur, licht en structuur het hoofdthema van ‘Claustra I’ (1986). In zijn vroege reeks perspectiefcorrecties houdt Dibbets zich bezig met het concept van visuele perceptie, dat tot op zekere hoogte de ontwikkeling van de schilderkunst heeft bepaald. ‘Perspective Correction, My Studio I,3: Square on Wall‘ (1969) speelt met de werkelijkheid van de ogenschijnlijk natuurlijke waarneming en zet deze af tegen een fysieke of conceptuele realiteit.

Edward Ruscha creëert daarentegen vreemde relaties tussen het geschilderde en het beschrevene. Hij wijst erop dat gelijktijdigheid een illusie is. Niemand kan lezen en kijken tegelijk. Tegelijkertijd buit hij deze illusie van gelijktijdigheid uit door visuele sensatie uit te spelen tegen lezen. En hij laat het kijken/lezen door de hersenen manipuleren. Daarmee begeeft hij zich op het terrein van de typografische kunsten waarin dit concept al van oudsher wordt toegepast, van middeleeuwse verlichte manuscripten tot moderne reclame. *

* Peter Schejdahl: Stains van Edward Ruscha, 1971 to 1975. New York, 1992

Douglas Huebler laat de kijker de werkelijkheid vanuit een onbekend perspectief zien, zodat deze de gezichten van de realiteit die normaal niet zichtbaar zijn, kan ontdekken en herkennen.

‘Variable Piece # 111’, Londen (1974)

Gedurende tien minuten werd een aantal etalagepoppen door de ruiten van kledingwinkels op Oxford Street gefotografeerd. De kunstenaar maakte vervolgens binnen maximaal tien seconden een foto van een voorbijganger die volgens hem het meest op de zojuist gefotografeerde etalagepop leek. Zo zette hij de ene realiteitsmodus af tegen de andere.’

Door de aandacht te verleggen naar relaties – relaties tussen tijd en ruimte, tussen de kijker en de context van het kijken – geeft Huebler ruimte aan virtualiteit. De kijker maakt vervolgens zelf de virtualiteit of betekenis af.

‘Performance/Audience/Mirror’ (1975) is een performance-stuk waarin Dan Graham tussen een grote spiegel en het publiek stond. Hij beschreef zichzelf eerst voor de spiegel, waarin hij het beeld zag van een publiek dat naar een kunstenaar keek. Door de bezoekers zichzelf in de spiegel te laten zien als publiek orgaan stelt Graham hun conditionele gedrag bloot en maakt hij hen deel van zijn werk, zonder hen er actief aan te laten deelnemen.

De multi-interpretabele onderwerpen in Multi-User Knowledge Space(s) – in dit geval de getoonde kunstwerken en de videospelen alsmede de functie en het ontwerp van de tentoonstelling – gaan over tijd, ruimte, architectuur, virtualiteit, simulatie en beweging in relatie tot videospelen. Deze ‘Plug In’ geeft geen historisch overzicht van computer-/videospelen en vestigt evenmin de aandacht op de economische mogelijkheden en laatste hightech ontwikkelingen ervan. Deze zaal laat veeleer gebruikers virtualiteit als onderdeel van onze culturele ontwikkeling beleven door de omringende sensaties van licht, geluid en interactieve beweging.

Mede mogelijk gemaakt door

Mondriaan Stichting Mondriaan Stichting

Multi-User Knowledge Space[s] - Plug In #16 is onderdeel van: Plug In

Van Abbemuseum
Bilderdijklaan 10
5611 NH Eindhoven
Nederland
T: +31 40 238 1000
info@vanabbemuseum.nl


Disclaimer & Colofon

Openingstijden: di t/m zo van 11:00 tot 17:00 uur
Iedere eerste donderdagavond van de maand tot 21:00 uur geopend.
Vanaf 17:00 uur is het museum dan gratis te bezoeken.

 

 

Het Van Abbemuseum wordt onder andere ondersteund door: