Plug In #50-01
Plug In #50-01

evenement

19:00
Locatie: Van Abbemuseum: Zaal B2.06

Reconstructies

Filmprogramma in de Activist Club

Op donderdagavond 3 december is er een filmprogramma in de Activist Club (2007(2009)) van Chto Delat, in zaal B2.06 op de 2e verdieping van de Nieuwbouw.

Deze avond vormt de start van een video- en lezingenprogramma met presentaties van zowel lokale als (inter)nationale kunstenaars en activisten. Dit programma wordt samengesteld door gastconservator Galit Eilat, directeur van het Israeli Center for Digital Art, in nauwe samenwerking met de kunstenaars van Chto Delat.

Elke maand zijn nieuwe video’s en/of lezingen te zien. De volgende filmavond is op 17 december, het thema voor deze avond wordt later bekend gemaakt. 

In de Activist Club is plaats voor ongeveer 25 mensen dus reserveer tijdig om zeker te zijn van een plaats.

Programma 3 december:

19.00 uur - toelichting door Galit Eilat, directeur Israeli Center for Digital Art
19.15 uur - vertoning van films met als thema Reconstructies

De videowerken in het Re-Constructions filmprogramma gaan over het bouwen van een bewustzijn in de Israëlische architecturale en tekstuele ruimte, waar het gewelddadige begrip van "branden in het bewustzijn" (een term die tijdens de tweede intifada werd voorgesteld om het doel van de acties van het Israëlische Leger tegen de Palestijnen te beschrijven als een proces van het verbranden van hun bewustzijn zodat zij het idee zullen opgeven om de Israëlische bezetting te weerstaan) of "feiten op het terrein" die de Israëlische politici gebruiken, zijn doorgedrongen tot de Israëlische media en openbare discours. Zij vervangen uitdrukkingen als "het bouwen van bewustzijn" of "vorm geven aan bewustzijn". Sommige van de videowerken die voor dit programma zijn gekozen gaan over reconstructies van de werkelijkheid door simulatiemethoden, methoden die de realiteit van het heden vormgeven. In alle werken worden psychologische grenzen, in verschillende mate, geprojecteerd en tastbaar gemaakt.

De volgende films worden op 3 december getoond:

Avi Mograbi, Details 11-13, 2009 [11’30’’]
Yael Bartana, Wild Seeds, 2005 [6’40’’]
Nira Pereg, Sabbath, 2008 [7'30'']
Amir Yatziv, Detroit, 2009 [15'00'']
Yossi Attia en Itamar Rose, Darfur, 2008 [4'00'']
Malki Tesler, Playground, 2008 [8'00'']

Alle films zijn afkomstig van het archief van het Israeli Center for Digital Art.

Activist Club in Rien ne va Plus

De Activist Club van Chto Delat, een collectief van kunstenaars, critici, filosofen en schrijvers uit St. Petersburg en Moskou, is onderdeel van de tentoonstelling Rien ne va Plus, in het eerste deel van Play Van Abbe. Rien ne va plus toont een aantal installaties en projecten uit de collectie van het museum uit de periode 1966 tot heden van kunstenaars die sociaal-maatschappelijke thema’s aankaarten in een expliciete dialoog met de museale context. Hier ligt de nadruk op het verhaal van kunstenaars die de bezoeker betrekken in hun ‘spel’.

In de Activist Club kijken de leden van Chto Delat naar het spanningsveld tussen kunst, politiek en activisme. Ze ontwierpen een kleine bioscoopruimte met een lees- en discussieruimte. Zij gebruiken het museum als een publieke plaats om een discussie over de positie van kunst in onze samenleving te initiëren.

Achtergrond Israeli Center for Digital Art

The Israeli Center for Digital Art is een dynamisch platform voor het denken, onderzoeken, produceren, voorstellen en analyseren van hedendaagse kunst en het is een ontmoetingspunt voor uitwisseling tussen hedendaagse kunstenaars, beheerders, critici en het publiek. Haar Video Archief is uniek, het is het enige media- en videokunstarchief in Israël dat open is voor het publiek. Het onderscheidt zich door een concentratie van plaatselijke en regionaal werk uit het Midden-Oosten en de Balkan en door het creëren van contacten met gelijkaardige instituten wereldwijd gebaseerd op de uitwisseling van informatie, kennis en collecties. Zo geeft het de gelegenheid tot uitbreiding van het archief en onderzoek naar de hedendaagse Israëlische artistieke productie. In een zusterproject van het Video Archief wordt gekeken hoe het archief dynamisch en waardevol kan worden voor een uiteenlopend publiek; het resultaat is het "Mobiele Archief" dat is voorgedragen om drie jaar lang internationaal rond te reizen waarbij het wordt aangevuld met maximaal 25 werken van elke gastheer.

Het Video Archief omvat over 1.750 videokunstwerken, geluidswerken, films en documentatie van performances, installaties en conferenties die plaats vonden in het kader van de activiteiten van het Centrum. De materialen in het Video Archief faciliteren belangrijke gesprekken over de Israëlische identiteit en onderzoeken onderwerpen als nationalisme, militarisme en mensenrechten. Ze bieden vaak alternatieve verhalen. Video’s van B'Tselem (het Israëlische Informatiecentrum voor Mensenrechten in de Bezette Gebieden) tonen vaak niet eerder vertoonde documentatie. Videokunstenaar en filmregisseur Avi Mograbi stelt de verantwoordelijkheid van soldaten in het IDF ter discussie. Internationale kunstenaars als Artur Zmijewski, Filipa Cesar en Marcus Jassen, bieden een blik van de buitenstaander op de Israëlische maatschappij.

De verzameling omvat ook videowerken van het naburige Syrië, Libanon, Palestina, Iran en Turkije; dit materiaal is elders in Israël niet beschikbaar. Het Israeli Center for Digital Art streeft erna om deze werken toegankelijk te maken, om zo de anders onmogelijke interculturele uitwisseling gestalte te geven en het beeld van de "ander" in Israëlische maatschappij af te breken.

Avi Mograbi, Details 11-13, 2009, duur: 11’30’’

In het pas verschenen Details 11-13 uit de Detailserie van Avi Mograbi bevinden we ons in een voertuig, met enkele mannen die door de Palestijnse bezette gebieden rijden. De stemmen zijn van Avi Mograbi, Miki Karzman en Gideon Levy. Gideon Levy is een journalist voor de Haaretz krant. Hij is een vooraanstaande linkse commentator en publiceert de wekelijkse kolom "Schemerzone", samen met de artiest en fotograaf Miki Kartzman.

In beide films luisteren wij naar de discussie in de auto over hoe ver je het gebied binnengaat; journalisten, in tegenstelling tot ander Israëli's, kunnen Zone 1 van de Palestijnse Gebieden binnengaan. Maar zelfs met de toestemming van de IDF, zijn zij niet zeker of en wanneer de soldaten op hen gaan schieten. Zij gaan langzaam en voorzichtig vooruit, ze zijn niet bang voor de Palestijnse politie, maar voor hun eigen leger.

Yael Bartana, Wild Seeds, 2005, duur: 6’40’’

Yael Bartana's Wild Seeds is opgenomen in de bezette gebieden, in een schitterend berglandschap in de Prat region. Het is gebaseerd op een simulatiespel genaamd "Evacuation of the Gilad Farm Outpost" gemaakt door een groep jonge Israelische linkse activisten, gewetensvolle tegenstanders, net voor hun IDF werving.

De oorspronkelijke installatie bestaat uit twee videokanalen, het ene toont een beeld (het bovengenoemde simulatiespel) en het andere een Engelse tekst. In deze film worden beeld en tekst in een kanaal verenigd. De soundtrack is van een vrouwelijke Hervormde cantor die zingt over de liefde van God. De tekst is geen gelijktijdige vertaling van de kreten van de deelnemers; in plaats daarvan is het in relatie naar het beeld geredigeerd. Dit verankert het in de Israëlische politieke context en maakt ons vertrouwd met de terminologie van linkse betogers: "Kom bij de refusniks, jij fascist," "politiestaat", "geef op, jij fascist".

Nira Pereg, Sabbath, 2008, duur: 7'30''

In Sabbath documenteert Pereg de sluiting van ultraorthodoxe buurten in Jeruzalem voor autoverkeer net voordat de sabbat begint. De omlijning van de straten creëert een enclave, gescheiden van de seculiere levensstijl. Deze transitieve grens voor 24 uur zorgt ervoor dat, zodra de barrières opgericht zijn, geen enkele auto de ultraorthodoxe buurten van Jeruzalem inkomt. De stad wordt dus topologisch in twee steden getransformeerd – met en zonder auto's. Voortbordurend op dit ritueel, is Sabbath 2008, Jeruzalem, een fotografisch ritueel dat enkel in een aangewezen tijd en in aangewezen plaatsen kan worden verricht. Hoewel de waarde van deze enigszins gammele barrières vooral symbolisch lijkt, is hun aanwezigheid een bron van onenigheid en conflict; zij schetsen een heldere grens tussen het heilige en het alledaagse.

Amir Yatziv, Detroit, 2009, duur: 15'00''

In Detroit, presenteert Amir Yatziv een kaart van een door de IDF gebouwd Arabisch dorp aan architecten die niet wisten dat het gebouwd was als militair oefenterrein. Zij analyseren de invloed van de structuur van de stad op haar denkbeeldige inwoners. De titel van de video is geleend van het trainingsgebied vlakbij Ze’elim in het zuiden van Israel. Detroit is een 1 op 1 simulatie van een Palestijnse stad van zelfde omvang. De simulatie genereert een alternatieve realiteit die de werkelijkheid verbergt.

Deze trainingsstad “Detroit” was bedoeld om soldaten voor te bereiden voor de strijd in een special opgebouwd gebied. Het lijkt op een moslim stadsdeel, en voldoet zo aan de behoeften van de gebruikers voor een simulatie die hen een fantasie van een Arabische stad geeft. De essentie van deze stad wordt door zijn fictieve beeld vervangen. "Detroit" bevat zelfs levende doelen. Een particuliere onderneming levert extra’s met een "Oostelijke" uiterlijk aan om de Palestijnen in de simulatie te spelen. Is "Detroit" een simulatie die uit de hand liep tijdens de operatie in Gaza? De Gazaanse "Detroit" is zonder bloeiende tuinen; de inwoners van de stad zijn slechts opvulling en de huizen bevatten geen boeken of ander teken van leven.

Yossi Attia and Itamar Rose, Darfur, 2008, duur: 4'00''

In Darfur testen Yossi Attia en Itamar Rose hoe Israëlisch voorbijgangers zouden reageren indien zij op de Egyptische grens stonden en de macht hadden om te beslissen of Soedanese vluchtelingen de grens mochten passeren of dat ze aan de andere zijde moesten blijven staat waarmee ze dus hun lot verzegelen.

Sinds het jaar 2000 hebben vluchtelingen uit Afrika hun toevlucht gezocht in Israël. Tot nu kent de staat Israël geen helder, overeengekomen beleid over hoe om te gaan met dit vluchtelingenfenomeen. Israël moet betrokken worden in de oplossing voor de vluchtelingen uit Darfur. Een van de belangrijkste hindernissen in het vinden van een oplossing in Israël is de rol van Israël als natie-staat, een Joodse staat en geen staat voor al zijn burgers. De korte film van Attia en Rose simuleert de fysieke grens die moet worden overgestoken om psychologische grenzen te meten in de Israëlische publieke opinie in hun reactie naar de asielzoekers in Israël.

Malki Tesler, Playground, 2008, duur: 8'00''

In Playground, verovert Tesler een glijbaan in een speelplaats van de kinderen. Zij zit erop en weiger weg te gaan. De film ontwikkelt zich hoofdzakelijk rond de reacties van de ouders van de kinderen wiens spel is onderbroken. De reacties ontwikkelen zich bijna tot geweld, dit stelt de absurde zwaartekracht en snelheid bloot waarmee een situatie veranderd op het moment dat een verstopping ontstaat, zelfs in het meest speelse Israëlische landschap.

Van Abbemuseum
Bilderdijklaan 10
5611 NH Eindhoven
Nederland
T: +31 40 238 1000
info@vanabbemuseum.nl


Disclaimer & Colofon

Openingstijden: di t/m zo van 11:00 tot 17:00 uur
Iedere eerste donderdagavond van de maand tot 21:00 uur geopend.
Vanaf 17:00 uur is het museum dan gratis te bezoeken.

 

 

Het Van Abbemuseum wordt onder andere ondersteund door: