collectie

Schilder met zijn vrouw

  • 1934
  • Carel Willink
  • olieverf op doek
  • Locatie VAM, B-1, 00, 00
  • Verworven in 1936
  • Inventarisnr 508
  • schenking / donation H.J. van Abbe

De collectie van het Van Abbemuseum bestaat uit meer dan 2800 kunstwerken, die met enige regelmaat voorzien zullen worden van een begeleidende tekst.

Wil je specifieke informatie over dit kunstwerk of de kunstenaar, dan staat de bibliotheek van het Van Abbemuseum tot je beschikking. Daarnaast kun je contact opnemen met de bibliotheek.

Meerstemmige collectie

Beschrijving Schilder met zijn vrouw

Op dit doek beeldt de Nederlandse schilder Carel Willink zichzelf af samen met zijn tweede vrouw Wilma Jeuken. Zij staan op een terras waarop zich een klassiek beeld bevindt. Vanaf het terras heeft men uitzicht over een landschap. De voorstelling is zeer nauwkeurig en gedetailleerd geschilderd. De schilder is afgebeeld met een penseel in de ene hand en een palet in de andere. De personen en het beeld op het terras zijn voorzien van duidelijke schaduwen, alsof ze door een fel licht beschenen worden; de lucht is vol met donkere, dreigende wolken.

Willinks werk wordt gerekend tot het magisch realisme. De magisch realisten hechten aan een fotografisch nauwkeurige weergave van hun onderwerp. Tegelijkertijd benaderen zij hun motief zeer afstandelijk en hebben de werken een sfeer van vervreemding. In het hier getoonde schilderij staren de schilder en zijn vrouw in de verte, ieder in een andere richting. Hoewel ze vlak bij elkaar staan en de titel aangeeft dat ze een nauwe persoonlijke relatie hebben, is er geen enkel contact tussen hen. Ze lijken meer op het standbeeld achter hen, dan op mensen van vlees en bloed. De schilder is afgebeeld met zijn attributen penseel en palet, maar hij draagt geen werkkleding. Ook de belichting van de voorstelling draagt bij aan de vreemde sfeer van het schilderij. Willink benoemt zijn werk zelf liever als "imaginair realisme, de uit de verbeelding ontstane werkelijkheid".

Tijdens een rondreis door Italië in 1931 bestudeert Willink grondig de oude Italiaanse meesters, onder meer in de Uffizi in Florence. Zijn bewondering voor realistische kunst uit het verleden blijkt uit zijn eigen gedetailleerde manier van schilderen, die in de jaren dertig niet gebruikelijk was in avant-garde kringen. Ook in zijn onderwerpkeuze van landschappen, pleinen, ruïnes en beeldhouwwerken komt deze voorkeur terug. Willink zegt : "beelden op terrassen ontstonden als elementen van vergaan". Het beeld en het terras in 'Schilder en zijn vrouw' dragen sporen van de tijd. Ze zijn verweerd: hier en daar verkleurd en gebarsten of afgebrokkeld. De dreiging van de Tweede Wereldoorlog en een algemeen cultuurpessimisme weerklinken in Willinks onheilspellende schilderijen uit de jaren dertig.