tentoonstellingen

Considering Monoculture

  • Van: 27-02-2020 tot: 28-02-2020

Locatie: deBuren, Brussel. - Georganiseerd in het kader van 'Our Many Europes', een vierjarig door de EU gefinancierd programma dat wordt georganiseerd door de museumconfederatie L'Internationale ; organisatoren: Nick Aikens (Onderzoekscurator, Van Abbemuseum), Nav Haq (Geassocieerd Directeur, M HKA) en Nora Mahammed (Programmator, deBuren). - Het programma omvat onder meer een lezing van Chantal Mouffe en een reeks papers, activiteiten en artistieke presentaties - Conferentie

In dit tweedaagse interdisciplinaire programma wordt aandacht besteed aan actuele en historische manifestaties van monocultuur en de gevolgen ervan voor de domeinen van kunst en cultuur en de instellingen die er deel van uitmaken. Het maatschappelijk concept van monocultuur kan worden gedefinieerd als de homogene uitdrukking van de cultuur van één enkele sociale of etnische groep. In de afgelopen jaren heeft de combinatie van antiglobaliserings-gevoelens, conflicten, terreur, massamigratie en de vermeende wedergeboorte van de identiteitspolitiek de voorwaarden geschapen voor het ontstaan van nieuwe vormen van identitarisme. In heel Europa en in een groot deel van de wereld heeft de drang naar nationale monocultuur – waarin de samenleving moet worden begrepen op grond van homogene raciale, culturele, ideologische of religieuze parameters – algemeen ingang gevonden. Voor het culturele veld, dat vaak wordt beschouwd als een seculier, elitair en sociaalliberaal draagvlak, volstaat het niet langer om de evolutie naar monocultuur aan de kaak te stellen als een weerzinwekkende vorm van neofascisme. Tegelijkertijd kan de recente verschuiving naar meer autochtone praktijken binnen het hedendaagse kunstdiscours, alsook de omschrijving van kunst op basis van ras, etniciteit of andere verschillen in identiteit of marginaliteit, zowel impliciet als expliciet, worden gezien als een ontwikkeling die bijdraagt aan nieuwe vormen van essentialisme? In deze context lijkt het opportuun om de verschillende verschijningsvormen en implicaties van monocultuur zorgvuldig te beschouwen, met een open kijk op de beweegredenen en het potentieel van de monocultuur, én op de gevaren die ermee verbonden zijn. Naar aanleiding van een open oproep voor deelnemers werd dit programma ontwikkeld om het concept vanuit meerdere perspectieven te verkennen, met een blik op verschillende domeinen als kunst, filosofie, linguïstiek en politiek. Over een periode van twee dagen wordt een interdisciplinaire verzameling presentaties en ideeën ontwikkeld, waarbij zowel de deelnemers als het publiek worden betrokken bij de discussies over het concept van monocultuur. Er wordt onderzocht hoe reëel het vermeende essentialisme van de monocultuur is, alsook wat we als de positieve kwaliteiten van het zelfbeeld van de monocultuur zouden kunnen bestempelen? Zouden zelfs historische emancipatiebewegingen zoals Négritude als monocultureel kunnen worden beschouwd? Gezien het vermeende "falen" van verschillende vormen van multiculturele projecten die over het hele politieke spectrum werden uitgedragen, wat zouden dan de mogelijke alternatieven voor de toekomst kunnen zijn? Wordt het nu niet de tijd om meer speculatief na te denken over concepten als multicultuur of pluricultuur als mogelijkheden om samen te zijn en te leven? Wat zijn de gevolgen van de verschuiving naar monocultuur voor de bestaande vormen van democratische politiek? Tot slot zal het programma onderzoeken hoe, binnen deze debatten, bepaalde artistieke en institutionele praktijken ons kunnen helpen om de gevolgen voor de kunsten te begrijpen en aan te pakken. - This two-day interdisciplinary programme will consider current and historical manifestations of monoculture as well as its implications for art, culture and its institutions. The societal understanding of monoculture can be defined as the homogeneous expression of the culture of a single social or ethnic group. In recent years, the combination of anti-globalisation sentiment, conflict, terror, mass-migration and the perceived counter-hegemony of identity politics, has created the conditions for new forms of identitarianism to emerge. Across Europe and much of the globe, a drive for national monoculture, in which societies are understood through adhering to homogenous racial, cultural, ideological or religious parameters, has entered the mainstream. For the cultural field, often considered as having a secular, elitist and socially-liberal basis, it is no longer enough simply to denounce the creep towards monoculture as an abhorrent form of neo-fascism. At the same time, how could the recent turn towards indigenous practices within contemporary art discourse, as well as the framings of art via race, ethnicity or other distinctions of identity or marginality, whether implicit or explicit, be seen as contributing towards new forms of essentialism? It feels timely to consider carefully different manifestations and implications of monoculture, keeping an open mind on its motivations and potential as well as its dangers. Following an open call for participants, this programme has been developed to explore the concept from multiple perspectives, looking to the fields of art, philosophy, linguistics and politics. Across two days, it will incorporate an interdisciplinary constellation of presentations and ideas, seeking to engage participants and audience alike in discussions on the concept of monoculture. How real, it will ask, is the supposed essentialism of monoculture, and what might we identify as the positive qualities of its self-image? Might even historic emancipation movements such as Négritude be considered as monocultural? Given, the supposed “failure” of different forms of multicultural projects that has been proclaimed across the political spectrum, what possible alternatives might serve us for the future? Is now the time to think more speculatively about concepts such as multiculture or pluriculture as options for being and living together? What are the ramifications of the turn towards monoculture for existing forms of democratic politics? Finally, the programme will ask how specific artistic and institutional practices can help us understand and address the ramifications for the arts within these debates

Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het tracking cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van tracking cookies.
Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het tracking cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van tracking cookies.
Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het externe cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van externe cookies.

Homepage