tentoonstellingen

Plug In #44

  • Lily van der Stokker en gast: Rachel Harrison
  • Van: 04-10-08 tot: 03-05-09

Collectiepresentatie - Opmerkingen: Locatie: NB. - Curator: Lily van der Stokker, Rachel Harrison (beeldend kunstenaar) - Met documentatie

Deze presentatie is de vijfde in een serie die vanaf april 2006 in en voor deze ruimte is ontwikkeld. Aanleiding was de vraag van het Van Abbemuseum aan beeldend kunstenares Lily van der Stokker om speciaal voor het museum een behang te ontwerpen. Het museum kocht dit behang aan en nodigde Van der Stokker uit om in de ruimte met haar behang een tentoonstellingsprogramma te ontwikkelen waaruit het museum op advies van Van der Stokker werken voor de collectie aankoopt. Rachel Harrison is de vierde gast die Van der Stokker uitnodigde om de confrontatie met de gekleurde ruiten op de wanden aan te gaan. Rachel Harrison (New York, 1966) maakt sculpturen en installaties waarin flarden te herkennen zijn van de beeldtaal van 20e eeuwse kunststromingen als minimal art, popart, kubisme of dada - om er enkele te noemen. Niet alleen deze kunsthistorische stromingen, ook diverse artistieke disciplines worden op verrassende wijze met elkaar geconfronteerd. Sculptuur verandert in schilderkunst, driedimensionaal wordt tweedimensionaal, hulpmiddel zoals sokkels, kisten, constructie- en verpakkingsmaterialen worden onderdeel van het kunstwerk, terwijl het kunstwerk verandert in een hulpmiddel, een tentoonstellingsdisplay voor zichzelf. Probeer je dit spel te analyseren en te doorgronden, dan loop je gevaar door de mazen van het net in het luchtledige te verdwijnen om van een afstand met een glimlach te moeten bekennen dat het werk je te slim af is geweest. Neem Harrisons sculpturen in Plug In #44. De provisorisch uitziende bouwsel van een of meer ongelijke blokken of vlakken die samen een langgerekte, hoekige pilaar vormen, flirten met de strenge beeldtaal van de minimal art. Op het moment dat de toeschouwer inzoomt op de 'expressieve' textuur en de felle, monochrome kleur, valt het driedimensionaal object uiteen in vier tweedimensionale vlakken die doen denken aan de monochrome schilderkunst van bijvoorbeeld Yves Klein. Deze associatie wordt onmiddellijk weer ongedaan gemaakt door de gebruiksvoorwerpen, die als een 'attribuut' aan elk werk zijn toegevoegd. Deze 'attributen', bestaande uit een telefoon, een ski, een plastic citroen of een speelgoedgeweer, zorgen op hun beurt voor een merkwaardige verwisseling tussen voor- en achtergrond en lijken de sculpturen tot een tentoonstellingsdisplay te reduceren. Zo speelt Harrison een subversief spel met beeldcodes en levert op humoristisch wijze commentaar op de taboes van het modernisme. Alle foto's: Peter Cox

Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het externe cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van externe cookies.

Homepage