exhibitions

Mike Kelley : Een selectie van werken/A selection of works 1985-1996

  • Van: 05-07-97 tot: 14-09-97

Solotentoonstelling - Opmerkingen: Locatie : Vonderweg. Reizende tentoonstelling : Museu d'Art Contemporani de Barcelona (MACBA), Barcelona ; Rooseum. Center for Contemporary Art, Malmö ; Stedelijk Van Abbemuseum. - Met documentatie

Deze zomer is het grootste deel van het Van Abbemuseum gereserveerd voor het werk van de Amerikaanse kunstenaar Mike Kelley (Detroit 1954). Op de tentoonstelling in het Van Abbemuseum, waarin een selectie van werken uit de periode 1985 tot 1996 getoond wordt, is te zien hoe breed het werkterrein van deze kunstenaar is. De kunst van Mike Kelley is een kritische uiteenzetting met de maatschappij. Zijn kunstwerken zijn het tegendeel van idealiserende schoonheid. Er wordt positie gekozen aan de kant van het afwijkende en gebruik gemaakt van gebrek en onvolkomenheid. Twijfel en falen zijn wezenlijke onderdelen van het werk. Vaak wordt er tegen heilige huisjes aangetrapt. Eerder dan zich te concentreren op een bepaald gebied van beeldende kunst of een bepaalde discipline ervan, verkent deze kunstenaar de grenzen. Kelley is veel meer geïnteresseerd in de uitzondering dan in de regel. Bij het publiek veroorzaakt zijn werk dan ook vaak barsten in betekenissen die leken vast te staan. Kelley wil zijn werk niet maken vanuit de beredeneerde houding van een volwassen kunstenaar die zich een probleem stelt en dat in zijn werk tot een oplossing brengt. Het meest vruchtbare uitgangspunt voor hem om vanuit te werken is de houding van een adolescent, iemand die nog niet volwassen is en zich tegen het volwassen zijn afzet. "Ik denk dat een adolescenten-houding de houding is van de humorist als iemand die de regels kent maar geen enkele reden ziet om zich daar iets van aan te trekken. De periode van adolescentie interesseert me het meest. Het modernisme hecht gewoonlijk waarde aan de kindertijd, kinderachtigheid of waanzin - iets dat geacht wordt pre-volwassen te zijn. Volwassen kunst moet zich bezighouden met kwesties van geloof en vertrouwen en daarom wil ik geen volwassen kunst maken. Ik maak liever adolescentenkunst." Het spreekt vanzelf dat Kelley zich met zo'n houding ook afzet tegen de dingen die hij tijdens zijn kunstopleiding als vaststaand gepresenteerd kreeg. Hij rebelleerde bijvoorbeeld tegen het abstract expressionisme, zoals dat onderwezen werd aan de Universiteit van Michigan waar hij studeerde. Niet alleen in de echte wereld, maar ook in de wereld van de beeldende kunst zijn er tenslotte heilige huisjes waar weleens tegenaan geschopt mag worden. Met alle macht probeert Kelley zich te onttrekken aan de ordening van zijn werk die museale tentoonstellingen onvermijdelijk met zich meebrengen. Hij sluit een periode van artistieke produktie rigoureus af en gaat vervolgens een geheel ander gebied verkennen. Kelley laat zich in zijn werken niet gemakkelijk betrappen op beperkingen, noch in onderwerpkeuze, noch in werkwijze. Al naargelang het onderwerp dat vereist, gebruikt hij verschillende materialen en werkmethoden. Sommige onderdelen van zijn werken koopt hij kanten klaar in de winkel, sommige laat hij door anderen maken, maar natuurlijk maakt hij ook zelf. Hoe verschillend ook, een ding hebben deze werken met elkaar gemeen: ze zijn nooit af. Deze imperfectie in Kelley's hele oeuvre weerspiegelt niet alleen de onvolkomenheid van de dingen zoals ze bestaan in de wereld, maar illustreert evenzeer het verlies van een ideaal

This content is being blocked for you because it contains tracking cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of tracking cookies.
This content is being blocked for you because it contains tracking cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of tracking cookies.
This content is being blocked for you because it contains external cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of external cookies.