exhibitions

Pierre Huyghe : Interludes

  • Van: 24-02-01 tot: 06-05-01

Solotentoonstelling - Opmerkingen: Locatie : Vonderweg. - Curator: Jan Debbaut (directeur) - Met documentatie

In de tentoonstelling INTERLUDES onderzoekt Pierre Huyghe de mogelijkheden om de mise-en-scène van zijn werken tot een wezenlijk onderdeel van de tentoonstelling te maken. Huyghe is niet geïnteresseerd in de normale juxtapositie van kunstwerken in een tentoonstelling, het simpelweg naast en na elkaar tonen van een aantal werken. In INTERLUDES zoekt hij naar een tentoonstellingsvorm waarbij de werken op dusdanige wijze bij elkaar gebracht zijn dat ze samen een zeggingskracht krijgen die uitstijgt boven die van de individuele werken. In een eerdere tentoonstelling in het Musée d'Art moderne de la Ville de Paris, een samenwerkingsverband met de kunstenaars Philippe Parreno en Dominique Gonzalez-Foerster, experimenteerde Huyghe al met dit concept. In deze tentoonstelling waren het parcours en de wijze waarop de werken in de ruimte gepresenteerd werden van even groot belang als de werken zelf. In het Van Abbemuseum voert Pierre Huyghe dit concept nog een stap verder. INTERLUDES is mede gebaseerd op het idee van suspended time. Dit begrip, dat een cruciale rol speelt binnen Pierre Huyghe's oeuvre, kan omschreven worden als 'tijd die opgeslagen ligt en door de toeschouwer opnieuw geactiveerd kan worden'. Voor Huyghe is cinema een voorbeeld van suspended time, "till we decide to use it; in this re-activation, fictional time is superimposed on real time" Het gaat dus om een tijdsbeleving die kan worden opgeroepen of bewust gemaakt, bijvoorbeeld door in een lineair geconstrueerde tijdstructuur van een film of een verhaal een extra tijdlus toe te voegen, maar ook door modellen of structuren van het werk zichtbaar te maken of door de toeschouwer bewust te maken van zijn eigen proces van interpretatie. In de tentoonstelling INTERLUDES is het uitgangspunt van Huyghe niet zozeer film of cinema, maar wordt een centrale rol toebedeeld aan de vrijetijdsindustrie in meer algemene zin. De huidige nadruk op 'beleving' brengt met zich mee dat iedere vrijetijdsactiviteit wordt gegoten in de vorm van een 'verhaal' waar de individuele bezoeker zich deelgenoot van gaat voelen. De opzet van de tentoonstelling in het Van Abbemuseum is losjes gebaseerd op het idee van een overdekt winkelcentrum, een vroeg voorbeeld van een omgeving die het menselijk gedrag strak reguleert en daardoor pre-conditioneert. In het midden van de tentoonstellingsruimte bevindt zich een atrium waar de bezoeker zich in plaats van aan de gebruikelijke 'moderne' sculptuur of fontein kan 'laven' aan het allereerste Atari videospelletje, Pong, dat in het plafond is ingebouwd. Voortbordurend op dit element van entertainment heeft Huyghe de rechten gekocht van een bestaand 'manga' personage, Annlee, die hij als computeranimatie gebruikt, niet 'ingevuld' in een door hemzelf bepaald verhaal, maar juist als een lege huls, als een personage zonder psychologie. Het idee is om dit personage door te geven aan ander kunstenaars, filmers of vormgevers die ieder hun eigen Annlee interpretatie kunnen toevoegen. Gelet op de inhoud staat dit werk tegenover een ander werk van Huyghe: Blanche-Neige Lucie, waarin een Franse stemvertolkster van Walt Disney's Sneeuwwitje verhaalt over Disney's poging haar het recht op haar eigen stem af te nemen. Een ander belangrijk werk op de tentoonstelling is The Third Memory, een werk dat Huyghe produceerde in samenwerking met Centre Pompidou in Parijs en de Renaissance Society in Chicago. Het is gebaseerd op Sidney Lumet's film Dog Day Afternoon met Al Pacino in de hoofdrol, een film die op zijn beurt weer gebaseerd is op een waar gebeurde bankoverval die live op televisie te volgen was. In The Third Memory laat Huyghe de echte bankovervaller, John Wojtowicz, bijna dertig jaar later zijn eigen overval naspelen en navertellen in een setting die enerzijds gebaseerd is op de echte plaats van de overval, maar anderzijds duidelijk een filmset is. Hiermee creëert Huyghe een 'derde geheugen' dat niet alleen de bankovervaller zelf de mogeljkheid geeft om zijn eigen plaats weer in te nemen in het door de media toegeëigende verhaal van zijn leven, maar tegelijkertijd de beschouwer de mogelijkheid geeft om suspended time te re-activeren. In de tentoonstelling INTERLUDES toont Pierre Huyghe in totaal een zevental voor het merendeel recente werken. Al deze werken worden in een speciaal voor deze tentoonstelling ontworpen samenhang getoond. Het interieur van het tijdelijke museumgebouw aan de Vonderweg werd voor de laatste keer ingrijpend gewijzigd om deze tentoonstelling tot een 'memorabele vrijetijdsbeleving' te maken. Wederom voldoet het geheel aan een uitspraak die Huyghe ooit deed over een van zijn tentoonstellingen: "Alles wat men bekijkt, elk denkbaar object of beeld, is het voorwerp van grondige afweging, keuze en enorme activiteit geweest."

This content is being blocked for you because it contains tracking cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of tracking cookies.
This content is being blocked for you because it contains tracking cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of tracking cookies.
This content is being blocked for you because it contains external cookies. Would you like to view this content? By clicking here, you will automatically allow the use of external cookies.