exhibitions

Marijke van Warmerdam : Single, double, crosswise

  • Van: 22-02-97 tot: 13-04-97

Solotentoonstelling - Opmerkingen: Locatie: Vonderweg. Synchroon met de solotentoonstelling in MUKHA, Antwerpen. - Reizende tentoonstelling : Stedelijk Van Abbemuseum, Museum für Gegenwartskunst, Zürich ; Malmö Konsthall, Malmö - Met documentatie

Een van de meest succesvolle Nederlandse vrouwelijke kunstenaars van de laatste jaren is Marijke van Warmerdam (1959). Bij de laatste Biënnale in Venetië maakte zij deel uit van de Nederlandse inzending en met de drie werken die ze daar toonde, brak ze definitief door in de internationale kunstwereld. Dat met die doorbraak het publiek voor haar werk in omvang toenam, zal ze niet erg hebben gevonden. Kunst maken is openbaar maken, heeft ze immers ooit zelf vastgesteld. Veel onderwerpen die Marijke van Warmerdam kiest voor haar werk, zijn te omschrijven als momenten uit het dagelijks leven waaraan we meestal voorbijgaan. De kunstenaar zegt hierover: Ik hou van kunst vooral als die gemengd wordt met het leven. Kunst kan het leven een draai geven en andersom. Ik vind het dan ook heel mooi als een kunstwerk heel dicht bij het leven komt, er bijna in opgaat maar toch net niet. De beelden die ze in haar werk gebruikt, zijn in veel gevallen overbekend: een kind op een fiets, een meisje dat een handstand maakt, ballonnen en limonadeblikjes of een vliegtuig dat landt. Het beeld wordt interessant doordat het in een bepaalde uitsnede wordt geïsoleerd en doordat het in een niet alledaagse context wordt getoond. Zo wordt het eenvoudige en bekende bijzonder gemaakt. In een interview merkte de kunstenaar op: Ik ben geen kunstenaar die uit het niets creëert. Ik stel mijn beelden samen. Het medium dat ik kies, kan per keer verschillen, ik wil daar vrij in zijn, keer op keer kunnen kiezen voor een medium dat ik geschikt vind. Het merkwaardige van de werken van Marijke van Warmerdam is dat je er naar blijft kijken, hoewel hetgeen je ziet je heel bekend voorkomt. Het lijkt wel alsof je de eenvoud van het werk niet kunt doorgronden. Beweging is een belangrijk thema in het werk van Marijke van Warmerdam. Niet de lineaire beweging van een punt naar een ander, maar de cirkelbeweging. Als medium kiest ze dan ook vaak de filmloop. Begin en einde van de film worden op een bepaald punt aan elkaar gemonteerd, zodat je steeds dezelfde beelden achter elkaar ziet. Het beeld lijkt zichzelf steeds te verversen. Het begin en het einde van de handeling is moeilijk vast te stellen. Op deze tentoonstelling met de eigenzinnige titel Enkel, dubbel, dwars, wordt het nieuwste werk van Marijke van Warmerdam getoond, dat gemaakt werd tijdens haar verblijf in PS 1, het Nederlandse atelier in New York. In de lange gang van het museum is een geluidswerk opgesteld met de titel Golf. Wanneer je door de gang loopt, hoor je roeiriemen door het water gaan. Op het centrale binnenplein van het museum en de aangrenzende ruimtes hangen tientallen affiches. Ze tonen, in dezelfde typografie maar steeds op een achtergrond van een andere kleur, de woorden Good days, bad days. In de verschillende zalen hierna worden drie nieuwe filminstallaties van Marijke van Warmerdam getoond

Homepage