exhibitions

Aernout Mik : Primal gestures, minor roles

  • Van: 29-01-00 tot: 26-03-00

Solotentoonstelling - Opmerkingen: Locatie: Vonderweg. - Curator: Jaap Guldemond

In het werk van de Nederlandse kunstenaar Aernout Mik worden de architecturale gegevens van een bepaalde ruimte, zoals een galerie of een museum, gecombineerd met video's, foto's en objecten. Deze worden niet zonder meer tentoongesteld, maar in een compleet nieuwe architectuur getoond. Belangrijk is het samengaan van de door Mik gecreëerde omgeving en de situaties die zich in de afzonderlijke werken voordoen. De nieuwe architectuur is zo niet alleen een verdubbeling van de echte ruimte van het museum (waardoor een fictieve ruimte ontstaat), maar de videobeelden lijken zich daardoor ook in de werkelijke tijd voort te zetten. De hoofdpersonen in de films van Aernout Mik lijken haast op afstand te worden bestuurd, ze maken een afwezige indruk, alsof ze door een existentiële twijfel worden gekweld. Al slaapwandelend banen zij zich een weg door de ruimte, hun handelingen lijken zonder begin of einde. Zij communiceren niet met elkaar en storen zich niet aan de hinderlijke onderbrekingen van buiten. Het onverklaarbare van het moment strekt zich uit in de tijd als een geestelijke anamorfose, waarvan het oorspronkelijke referentiepunt is zoek geraakt. Ter gelegenheid van zijn tentoonstelling in het Van Abbemuseum - tevens zijn eerste museale solotentoonstelling - vormt Aernout Mik het museum om tot een labyrint en een steeds veranderende ruimte. Voor Mik is dit de eerste gelegenheid om een aanzienlijk aantal werken uit de jaren 1991 t/m 2000 in een grote architecturale omgeving samen te brengen. Verscheidene ruimtelijke en visuele realiteiten overlappen elkaar daarbij: de realiteit van de filmische werken en die van de aanwezigen in het museum, de architectuur van het museum en die van het werk. In de ruimte van het museum (tevens de ruimte van het werk) aanschouwt de bezoeker een onwerkelijk beeld: de geprogrammeerde, secundaire figuren op het scherm vertonen een wonderlijke gelijkenis met de aanwezigheid van de gedesoriënteerde, heen en weer lopende bezoekers. De toeschouwer lijkt hier een onderdeel van de architectuur te worden

Homepage