In de Salon: Tessa de Swart
Vrienden Van Abbemuseum

In de Salon: Tessa de Swart

over de zee, de stilte en de weidsheid, de liefde en het verlangen.
05/02/2016

Een interview eist meer van de presentator en bezoeker dan een eenvoudige causerie. Bij een lezing ligt het onderwerp en de structuur vast, bij een interview kun je daarop hopen. Het is dapper van Leo Steinhauzer en Tessa de Swart dat zij deze uitdaging aandurven. Vooral gezien het sterk persoonlijke werk van Tessa de Swart dat vraagt om bezinning en introspectie ondanks haar grootse wijze van presentatie van haar kunst. Het vraagt moed om brugdelen in haar woonplaats als werkmateriaal te kiezen voor je intieme gedachten en beelden! Dat is ook de paradox die jammer genoeg niet helemaal in het interview werd duidelijk gemaakt. Maar het interview was een dappere poging om de meerdere lagen in het werk van Tessa de Swart te analyseren.

Tessa opende de avond voor een doodstil publiek met een twintigtal beelden. Met een zachte maar gevoelvolle stem declameerde zij de teksten die in de kunstwerken opgenomen zijn. Daarmee is tevens het kader van het daaropvolgende gesprek met Leo Steinhauzer geschapen.

Drie belangrijke thema’s zijn de inspiratiebronnen voor Tessa: De zee, de stilte en de weidsheid van de ruimte. Zij groeide op in West-Brabant en de weidsheid van de polder is dan voor haar een centrale plek in het haar omringende landschap. Maar ook het water van de zee, de altijd veranderende kleur en stemming door de wisselende meteorologische omstandigheden geven haar rust en energie. Dit in tegenstelling tot de stad Leiden waar ze nu woont, de stad met zijn hectiek, zijn beslotenheid, zijn onrust en geluid. De zee geeft haar de rust en de afstandelijkheid om met een door emotie gekleurde bril het leven te aanschouwen en te becommentariëren. Haar gedichten en teksten op brugdelen, met grote letters neergeschreven, laten vanuit haar eigen intimiteit de buitenwereld haar betrokkenheid zien.

Stilte en weidsheid, liefde en verlangen. Leo Steinhauzer verwijst naar een schilderij dat hij van haar aankocht. Deze aankoop gaf Tessa de gelegenheid een reis naar Spanje te maken. Een vraag uit het publiek of reizen voor haar meerdere betekenissen kan hebben dan alleen maar vakantie, riep bij Tessa een stilte op. De vraag kon zij moeilijk beantwoorden, waarschijnlijk omdat hiermee een belangrijke wens van haar om verlangen in al zijn verschijningen te ervaren, moeilijk onder woorden was te brengen. Misschien vertelde een van de beelden die zij projecteerde daar meer over

Op de vloer van haar atelier ligt een schilderij. We zien kleuren en lijnen die haar bewegingen hebben vastgelegd en we zien groot geschreven teksten en doorhalingen. Door de perspectiefprojectie zijn de teksten niet leesbaar, maar geeft het totale beeld precies weer wat zij doet. Het proces van een kunstwerk scheppen is voor haar een wijze van bewegen, denken, rusten, kijken, noteren, veranderen, correcties accepteren. Het lijkt op het proces dat iemand doormaakt als hij langs het strand loopt en gedachten en stemmingen zijn wandeling kleuren. Het werk van Tessa lijkt op een dagdroom, een droom van haar leven dat zij voor anderen, maar ook voor zichzelf, zichtbaar kan maken. De zee en het strand zijn voor haar nooit ver weg.
De avond in de Salon met Leo Steinhauzer en Tessa de Swart was een avond als nooit hiervoor. Voor velen was de avond zeer intrigerend, want veel gasten konden in het gesprek aanschuiven en gaven het interview een andere dynamiek.

Wilt u verder kennismaken met het werk van Tessa de Swart,

bezoek dan haar blog.

Bekijk hier de beelden van de presentatie.