Programma

Grizedale Arts, Wanderer above the Sea of the City, 2013, Courtesy Grizedale Arts
Constant (1920-2005), Spatiovore Amsterdam, 1960. Gemeentemuseum Den Haag
Alexandra Pirici & Manuel Pelmus, An Immaterial Retrospective of the Venice Biennale 2013. Enactment of Tramstop, A Monument to the Future
Sir John Everett Millais (1829-96), portrait of John Ruskin, 1854, oil on canvas. Credit Ashmolean Museum University of Oxford UK, Bridgeman Images
Wendelien van Oldenborgh, Beauty and the Right to the Ugly, 2014. Video still
Li Mu, Quizhuang Project, 2013. With a copy of John Körmeling, HI HA, 1992. Photo Li Mu
Jeremy Deller, So Many Ways to Hurt You, The Life and Times of Adrian Street, 2010. Videostill
Miralda, Power Food Canbarricade, 2014. Courtesy Missile Energy Drink
tentoonstelling

Bekentenissen van de Imperfecte

1848 – 1989 – vandaag
22/11/2014 - 22/02/2015

een dwarsdoorsnede van de moderne cultuur

Conservatoren: Steven ten Thije, Alistair Hudson

Bekentenissen van de Imperfecte is een tentoonstelling over kunst, design, leven en werken, opgezet als een praktisch en experimenteel overzicht van de moderne wereld. In de tentoonstelling zie je een diverse mix van historisch materiaal, design en hedendaagse kunstprojecten waarop je kunt reflecteren maar die je ook kunt gebruiken.
De tentoonstelling is daarom geen historisch overzicht van kunst, maar een dwarsdoorsnede van de moderne cultuur die laat zien dat kunst en vormgeving alle facetten van het leven raakten. De basis voor de tentoonstelling is een indrukwekkende, architecturale interventie van kunstenaar Liam Gillick, die in navolging van de barricade, steeds verschillende barrières opwerpt in de tentoonstelling, die de bezoeker op speelse wijze moet overwinnen.

Kunstenaars

In deze architectuur vind je nieuwe en oude kunstwerken van Constant, Jeremy Deller, Fernando García-Dory, Liam Gillick, Renzo Martens, Antoni Miralda, Li Mu,Wendelien van Oldenborgh, Alexandra Pirici & Manuel Pelmus, John Ruskin, Static en Akram Zaatari.

1848 en 1989

1848 en 1989 zijn twee ijkpunten in de moderne geschiedenis. Twee revoluties. De eerste met als symbool de barricade van de Februarirevolutie en de tweede met de Berlijnse Muur. In de tentoonstelling Bekentenissen van de Imperfecte willen we de actualiteit van deze twee momenten naar voren brengen. Beide legden de basis voor onze hedendaagse wereld. De gebeurtenissen van 1848 resulteerden in de moderne grondwet en onze democratische natiestaat en 1989 was bepalend voor onze huidige geopolitieke wereldorde. Op dit moment bevinden we ons op een kruispunt. We hebben een nieuwe mentaliteit nodig, een andere kijk op de wereld en daar nodigt deze tentoonstelling toe uit. Samen met een zeer diverse groep hedendaagse beeldende kunstenaars ontwikkelde het museum een tentoonstelling waarin kijken, denken en handelen op een vloeiende manier in elkaar overlopen en de bezoeker – jijzelf – wordt uitgedaagd om na te denken over hoe je in de wereld staat.

John Ruskin

Uitgangspunt voor deze bijzondere verkenning van de moderne tijd is een citaat van de 19de eeuwse Engelse romantische kunstcriticus en sociale hervormer John Ruskin. In Stenen van Venetië schreef hij: “Van grote architectuur mogen we verwachten dat ze een aantal menselijke waarheden uitdrukt: de bekentenis tot imperfectie, en de bekentenis van ons verlangen tot verandering.” Kernachtiger kun je het moderne dilemma niet samenvatten. We dromen van een perfecte wereld, die met alle technologische vooruitgang ook binnen handbereik is, maar telkens als we ons ideaal realiseren blijkt de gedroomde utopie, een dystopie. Onze ‘imperfectie’ is volgens Ruskin niet iets om uit te wissen, maar iets waarmee we moeten leren leven.

Het Karregat

Een mooi voorbeeld van een dergelijke worsteling met perfectie is het Karregat in Eindhoven, een stedenbouwkundig experiment uit de jaren zeventig van Frans van Klingeren en onderwerp van een nieuw werk van Wendelien van Oldenborgh. Van Klingeren ontwierp voor een gemeenschap een huis zonder muren. In een mum van tijd bouwden de bewoners alsnog muren in het gebouw en gingen ze het gebruiken op een manier die haaks stond op het oorspronkelijke plan. Toch is het te kort door de bocht om te zeggen dat het project is mislukt. Voor de bewoners was leven in het Karregat een bepalende levenservaring.

Andere benadering van de geschiedenis

In het verhaal van het Karregat zien we de grote bewegingen van 1848 en 1989 terug in miniatuur. Muren en barricades, perfectie en imperfectie, ze dansen om elkaar heen. De tentoonstelling biedt hiermee een andere benadering van de geschiedenis. Geen reeks van dode gebeurtenissen, maar een bonte verzameling van sporen die doorwerken in het heden. In de tentoonstelling werken Alexandra Pirici en Manuel Pelmus dit op monumentale schaal uit, met een doorlopende performance, waarin kunstwerken en belangrijke episodes uit het verleden opnieuw belichaamd worden. We nodigen je uit om dit te ervaren en om je te realiseren dat het verleden in ons leeft. In hoe we kijken en denken en vooral in wat we doen. Bekentenissen van de Imperfecte is daarom geen doorsnee tentoonstelling, maar een ontdekkingsreis naar onszelf. Ga je mee?

Subsidiegevers

Bekentenissen van de Imperfecte wordt mede mogelijk gemaakt door Mondriaan Fonds, het Cultuur Programma van de Europese Unie, Romanian Cultural Institute en AC/E (Acción Cultural Española).
De tentoonstelling is onderdeel van het vijfjarige programma The Uses of Art, on the legacy of 1848 and 1989, georganiseerd door L’Internationale. Deze tentoonstelling is ontwikkeld door het Van Abbemuseum en Grizedale Arts, Conniston, U.K.


Bekentenissen van de Imperfecte bestaat uit:

Mede mogelijk gemaakt door

Home