Flying City - Plug In #07

Plug In #7. Foto Peter Cox
tentoonstelling

Flying City Plug In #07

08/04/2006 - 20/05/2007

In strijd met de onverzadigbare behoefte aan praktische infrastructuur die een snel groeiende stad nu eenmaal heeft, heeft Seoul onlangs een verhoogde weg opgebroken om een centrale waterloop in de oorspronkelijke staat te herstellen. De Cheonggyecheon, nu onderwerp van dit verfraaiingsproject, was ooit een opvallend kenmerk van Seoul.

Het riviertje werd echter in 1961 overdekt en dreigde in 1968, bedekt door de betonnen lagen van een verhoogde snelweg, volledig in de vergetelheid te raken. Men zou verwachten dat een postkapitalistische maatregel zoals het ontmantelen van een verhoogde snelweg, het herstellen van een oude waterloop en de uiteindelijke transformatie van het gebied als een welkome verandering wordt beschouwd. In plaats daarvan zorgde het Cheonggyecheon-project ondanks de grote aandacht van de nationale en internationale media, waaronder een documentaire op Discovery Channel, voor veel onvrede onder de plaatselijke bevolking. Het project is onderwerp geworden van ‘The Drifting Producers’, dat gerealiseerd is door het in Seoul gevestigde kunstenaarscollectief ?yingCity.

“Het is op zich een goed plan om de weg open te breken en water met vis in de stad toe te laten, maar denk eens aan de 1000 straatverkopers die hier hebben gewerkt. Als je hun familieleden meetelt, gaat het om een paar miljoen mensen. Zijn goudvissen dus belangrijker dan de levens van deze mensen? Zoveel water is het niet eens: de stroom is maar ongeveer 30 cm diep. De levens van miljoenen mensen uitwisselen voor een ondiepe waterloop is net zoiets als een koe omruilen voor een hond. Dit is volkomen dwaas. Logisch dat er protest is. ‘Weg met Lee Myung Bak’ (de burgemeester van Seoul)

is een gerechtvaardigde slogan. Zo denk ik erover.” Uit een vraaggesprek van ?yingCity.

?yingCity maakt symbolische proposities en installaties die niet beantwoorden aan de normale verwachtingen die aan een werk over activisme in relatie met stedelijke verandering gesteld kunnen worden. In ‘The Drifting Producers’ belicht het kunstenaars–collectief de verandering van de Cheonggyecheon op basis van de middelen en uitgangspunten van de psychogeogra?e. Net als andere kunstenaars die er in de twintigste eeuw periodiek gebruik van hebben gemaakt, hanteren zij psychogeogra?e niet alleen als esthetisch middel, maar ook als een methode om hun waarneming van tijd en ruimte een ‘schok’ te geven.

?yingCity voerde voor ‘The Drifting Producers’ vraaggesprekken met vele plaatselijke straatverkopers en arbeiders uit metaalbewerkingsbedrijfjes die op het punt stonden uit hun buurt rond Cheonggyecheon verjaagd te worden. De kunstenaars probeerden de subtiel verweven, zichtbare en onzichtbare verhoudingen tussen deze mensen te bestuderen en te ontcijferen. Tijdens dit proces waren de kunstenaars niet zozeer op zoek naar concrete details over de gekozen getroffen stedelijke ruimte en gemeenschap die ze hadden gekozen, maar wilden ze eerder hun fascinatie tonen voor de manier waarop de straatverkopers zich economisch aanpassen aan hun stedelijke realiteit.

De mensen van ?yingCity behoren tot de weinigen die zich vandaag de dag met een goed omlijnde visuele vocabulaire met psychogeogra?e bezighouden. Hun werk wordt gekenmerkt door grote ruimtes voor ‘half uitgewerkte ideeën’ gecombineerd met betrokkenheid bij de dagelijkse politiek van de stedelijke verandering. De installaties van ?yingCity zijn bijna een antigif voor de vaak overvloedig van nieuwe media voorziene, maar niet goed uitgewerkte con?guraties van andere psychogeogra?sche werken van deze tijd. Fungerend als ‘opnameapparatuur’ in allerlei vormen en maten haalt ?yingCity zijn onderzoeksgegevens uit de dagelijkse bezigheden van plaatselijke bewoners. In hun wereld is elk vraaggesprek, elke foto en elk datalog een belangrijk aanknopingspunt voor onderzoek. Hun werk heeft

daarom zowel een politiek als een poëtisch tintje. Het houdt verband met de wereld van de verbeeldingskracht en – misschien paradoxaal - ook met die van feiten en analyse.

In hun eigen woorden: “De onderlinge afhankelijkheid en de informele economie van de plek [was] moeilijk te doorgronden.” De installatie is echter in ieder geval ?guurlijk tamelijk toegankelijk omdat het nieuwsgierigheid opwekt. ?yingCity gebruikt eenvoudige materialen. De installatie bestaat uit een architectonisch model met tot in detail uitgewerkte kaarten en tekeningen en een digitale presentatie op de omliggende wanden. Kijkers krijgen een economische realiteit te zien, gekoppeld aan plaatselijk onderzoek en vraaggesprekken. De opstelling herbergt niet alleen geheimen in sociaal-economische content, maar is ook een uitbundige weergave van gesprekken tussen de kunstenaars zelf en de anonieme spelers van Cheonggyecheon.

Weergegeven als een soort centrum van de alternatieve economie, een “verzameling van, naast de straatverkopers, metaalverwerkingsbedrijfjes, kledinghandelaren en innovatieve ontwerpers”, drijft ‘The Drifting Producers’ bij het kijken ernaar net zoals de economieën die erin worden vervat. Hoewel de doelmatigheid van de middelen voor activisme van de kunstenaars soms twijfelachtig lijkt, is hun vertaling van overgang en verandering in een utopische taal in tijd en ruimte en hun zeer analytische poging tot modernisering echt en behoorlijk spannend. ?yingCity heeft een belangrijke mening over stedelijke verandering en het concept is veelbelovend, maar nog niet helemaal goed uitgewerkt.

 Tekst: Defne Ayas


Flying City is onderdeel van :

Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het externe cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van externe cookies.
Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het tracking cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van tracking cookies.

Homepage