Institutioneel werk, institutionele kritiek - Brian O’Doherty / Patrick Ireland

Brian O'Doherty, Portrait of Marcel Duchamp: Mounted Cardiogram 4/4/66, 1966 Ink on paper, 11 x 8-½" Courtesy of the artist
Brian O’Doherty, Art Since 1945, 2018 (recreation of 1975 original) Courtesy of the artist
tentoonstelling

Institutioneel werk, institutionele kritiek Brian O’Doherty / Patrick Ireland

24/11/2019 - 02/02/2020
Gast-conservator: Christa-Maria Lerm Hayes
bibliotheektentoonstelling

Deze winter presenteert het Van Abbemuseum een kleine retrospectieve expositie van het werk van kunstenaar en schrijver Brian O’Doherty, ook wel bekend onder zijn pseudoniem Patrick Ireland. In deze expositie worden kunstwerken en publicaties tentoongesteld: het bewijs van een coherente maar ook multidisciplinaire kunstenaarspraktijk.

O’Doherty heeft invloed gehad op het tot stand brengen van een van de meest gebruikte metaforen om de moderne tentoonstellingsruimte te beschrijven: de ‘White Cube’. Hij merkte op dat 'een galerij is gebouwd volgens wetten die even streng zijn als die voor het bouwen van een middeleeuwse kerk, [waarin] de aanwezigheid van het vreemde meubelstuk, je eigen lichaam, overbodig lijkt, een inbreuk' (1976). O’Doherty geeft in zijn werk commentaar op de soms vreemde logica van de galerieruimte en analyseert deze scherp. Hij doet dit op een kritische, filosofische en humoristische manier: met het verfijnde proza ​​van een kunstenaar.

Brian O'Doherty werkt als beeldend kunstenaar in verschillende disciplinaire contexten: als programmadirecteur van de National Endowment for the Arts, vooraanstaand theoreticus van institutionele kritiek (Inside the White Cube), kunstcriticus (hij was redacteur van Art in America), tv presentator, medisch arts en literair schrijver. Hij is ook bekend om zijn tijdschrifteditie Aspen 5 + 6 (1967) en zijn pseudoniem, Patrick Ireland, die ontstond in 1972 als activistisch gebaar om te protesteren tegen de moord op leden van de burgerrechtenbeweging in Ierland.

In zijn denken omarmt hij de paradox van het systemisch perspectief. Dat kan worden herkend aan het streven naar zowel institutioneel werk als institutionele kritiek, kunst en kunstwerken zowel binnen als buiten de white cube, en reflecties in en op woord en beeld. O'Doherty bevindt zich op de meest effectieve plek: tussen wal en schip - en hij heeft geworsteld met wat het betekent wanneer degenen die experimenteel werken zich daar bevinden.

De curator van deze tentoonstelling is Christa-Maria Lerm Hayes, hoogleraar moderne en hedendaagse kunstgeschiedenis en academisch directeur, Amsterdam School for Heritage, Memory and Material Culture, Universiteit van Amsterdam. Van haar hand verschenen de volgende boeken: Brian O'Doherty / Patrick Ireland: Word, Image and Institutional Critique (ed., Valiz 2017), naoorlogs Duitsland en 'Objective Chance': WG Sebald, Joseph Beuys en Tacita Dean (Steidl 2011), Beuysian Legacies in Ireland and Beyond: Art, Culture and Politics (co-ed., LIT 2011), Joyce in Art (Lilliput 2004) en James Joyce als Inspirationsquelle für Joseph Beuys (Olms 2001). Ze heeft als curator verschillende tentoonstellingen samengesteld.

Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het tracking cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van tracking cookies.
Dit onderdeel wordt voor u geblokkeerd omdat het tracking cookies bevat. Wilt u deze (en andere) content alsnog bekijken? Door hier op te klikken geeft u alsnog toestemming voor het plaatsen van tracking cookies.

Homepage