collectie

Witte lelies/herfst II

  • 1994
  • Marc Mulders
  • olieverf op doek
  • 159,5 x 200,5 cm
  • Locatie momenteel niet op zaal.
  • Verworven in 1995
  • Inventarisnr 2136
  • met steun van / with support of Mondriaan Foundation

De collectie van het Van Abbemuseum bestaat uit meer dan 2800 kunstwerken, die met enige regelmaat voorzien zullen worden van een begeleidende tekst.

Wil je specifieke informatie over dit kunstwerk of de kunstenaar, dan staat de bibliotheek van het Van Abbemuseum tot je beschikking. Daarnaast kun je contact opnemen met de bibliotheek.

Beschrijving Witte lelies/herfst II

Op dit schilderij van de Nederlandse kunstenaar Marc Mulders zijn witte lelies duidelijk herkenbaar afgebeeld. Vrijwel het hele doek is ermee gevuld, alleen de hoeken en randen zijn 'leeg'. Mulders schildert de bloemen allemaal op dezelfde manier: open lelies, van bovenaf gezien, in de vorm van een ster. Hij gebruikt overwegend de kleuren wit en zachtgeel. Hier en daar geven wat donkerder tinten diepte aan het werk. Het felst van kleur zijn de penseelstreken die de meeldraden weergeven. De lelies zijn blaadje voor blaadje opgebouwd met grove pasteuze verfstreken die de richting van het blad volgen. Het midden van het schilderij bevat de meeste verflagen; de hoeken zijn minder dik beschilderd.

Mulders gebruikt herhaaldelijk het motief van de lelie in zijn schilderijen. Hij ziet overeenkomst tussen de witte lelie en afbeeldingen van het lichaam van Christus, geschilderd door oude meesters. De oranjerode meeldraden associeert hij met de wondtekenen op het lichaam van Christus als gevolg van diens kruisiging. De lelie is het symbool van onschuld en reinheid. Bloemen met een naar boven geopende kelk verwijzen in de christelijke symboliek naar het ontvangen van Gods gaven, maar ook naar de vergankelijkheid van het aardse bestaan. Mulders wil de traditie van het schilderen van 'grote' thema's voortzetten. Schoonheid en vergankelijkheid, kwetsbaarheid, lijden en sterven staan in zijn werk centraal, maar ook het gegeven van de cyclische verbondenheid van leven en dood: de kringloop waarbij de dode materie een voedingsbodem is voor nieuw leven.

Een schilderij moet ontroeren en stichten, volgens Mulders. "Mijn verhaal gaat over lijden en het feit dat dat van alledag en van alle tijden is. In al mijn doeken is om die redenen altijd een lijdend voorwerp te zien." Dit lijdend voorwerp kan een bloem of bos bloemen zijn, dood wild, of -in zijn oudere werk- een expliciet religieus thema. De dikke verf en de grove penseelstreken in alle richtingen laten zien dat de actie van het schilderen voor Mulders belangrijk is. Hij maakt zijn schilderijen in één keer, laag over laag, nat in nat werkend tot het resultaat hem bevalt. Hij start vanuit een motief dat hij voor zich heeft. Naast de symbolische associaties die hij met dat motief heeft, is het licht dat erop valt ook belangrijk voor hem. Het uiteindelijke beeld ontstaat vanuit een wisselwerking tussen motief en materie, het visuele gegeven en het schildergebaar.


Context

Homepage