Plug In #28.3
Bik Van der Pol : Pay attention: Act 3
![https://mediabank.vanabbemuseum.nl/vam/files/alexandria/publiciteit/zaaloverzichten/2008/plug_in_28.3/_DSC2606.jpg](/en/exhibitions/plug-in-28.3/https-mediabank-vanabbemuseum-nl-vam-files-alexandria-publiciteit-zaaloverzichten-2008-plug_in_28-3-_dsc2606.jpg/@@images/image/huge)
![https://mediabank.vanabbemuseum.nl/vam/files/alexandria/publiciteit/zaaloverzichten/2008/plug_in_28.3/_DSC2608.jpg](/en/exhibitions/plug-in-28.3/https-mediabank-vanabbemuseum-nl-vam-files-alexandria-publiciteit-zaaloverzichten-2008-plug_in_28-3-_dsc2608.jpg/@@images/image/mini)
![https://mediabank.vanabbemuseum.nl/vam/files/alexandria/publiciteit/zaaloverzichten/2008/plug_in_28.3/_DSC2654.jpg](/en/exhibitions/plug-in-28.3/https-mediabank-vanabbemuseum-nl-vam-files-alexandria-publiciteit-zaaloverzichten-2008-plug_in_28-3-_dsc2654.jpg/@@images/image/mini)
In Plug In #28.3 wordt werk van drie kunstenaars getoond. 'Les Grands Ensembles', 1994-2001 van Pierre Huyghe toont een 'conversatie' tussen twee gebouwen, typische voorbeelden van de overbekende modernistische sociale woningbouwprojecten, eens utopie, droom en ontwerp voor een goed leven. De oplichtende ramen herinneren aan Spielberg's film 'Close Encounters of The Third Kind'. In de zaal direct daarnaast zijn fotomontages van een door Lissitzky ontworpen maar nooit gerealiseerd gebouw te zien, 'Der Wolkenbügel', 1925. Lissitzky zag deze gebouwen als een voorstel voor een nieuwe, rationele architectuur, als een tegenhanger ten opzichte van de toen al geldende trend van massieve wolkenkrabbers zoals er vele zijn gebouwd, in de verschillende verschijningsvormen van het wereldwijd verbreide modernisme. De schilder en graficus Richard Paul Lohse reflecteert door middel van zijn werk op de relatie tussen kunst en maatschappij. De systematische en rationele benadering van constructieve kunst was in zijn ogen de enige manier om naar de zich snel ontwikkelende wereld te kijken en haar in beeld te vatten. Zijn werk moet dan ook niet begrepen worden als formalistische oefeningen in kleur, maar als een kritische, objectieve representatie van maatschappelijke structuren, waarmee de sociale realiteit onderzocht kan worden. De constructieve kunst was vanwege haar filosofie en transparante werkmethode volgens Lohse voorbestemd een belangrijke rol te spelen in de omgang met een veranderende maatschappij en leefomgeving. Opnieuw is de wijze waarop informatie tot ons komt van belang. Hoe wordt informatie overgebracht, en op welke manieren kunnen wij het zien? En als wij denken dat wij het weten zien wij het dan ook, ook al wordt het niet direct zo gezegd of getoond?