We use cookies to personalize content and ads, to provide social media features, and to analyze our website traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising, and analytics partners. These partners may combine this data with other information you have provided to them or that they have collected based on your use of their services.

Al vanaf de oprichting in 1936 stelt het Van Abbemuseum vragen over de samenhang tussen kunst en samenleving op een experimentele manier aan de orde. Veel van de ruim 3.000 kunstwerken in de collectie van het museum zijn ontstaan aan de rafelranden van de maatschappij. Grotendeels in chronologische volgorde tentoongesteld, en met veel aandacht voor het persoonlijke perspectief, vertellen de kunstwerken in Dwarsverbanden over onverwachte ontmoetingen, over verwante ideeën en idealen op verschillende plekken in de wereld, over diverse posities binnen dezelfde samenleving en over wat mensen verbindt. De tentoonstelling is opgebouwd uit drie hoofdstukken, elk op een eigen etage. Met een proloog in de kelderverdieping over de geschiedenis van het museum en een epiloog met werk van Lily van der Stokker, een knipoog naar de lusten en vooral ook de lasten van het kunstenaarschap. Het eerste hoofdstuk, op de begane grond, toont werken uit de eerste helft twintigste eeuw. Een tijd waarin kunstenaars hun geboorteland verlieten, herontdekten en soms ook opnieuw uitvonden. Deze ontmoetingen laten zien hoe opvattingen over kunst konden ontstaan vanuit een dialoog tussen Europese en niet-Europese gezichtspunten. Het tweede hoofdstuk, behandelt de zestiger, zeventiger en tachtiger jaren van de twintigste eeuw. Jaren waarin de Nederlandse samenleving zichzelf opnieuw uitvond tegen een achtergrond van wederopbouw, dekolonisatie en Koude Oorlog. Het derde hoofdstuk toont kunstwerken uit de jaren negentig tot vandaag. Raciale ongelijkheid, klimaatverandering, gender en seksuele identiteit bepalen de agenda. Voor de ontwikkeling van de tentoonstelling is samengewerkt met verschillende (ervarings)deskundigen op het gebied van fysieke toegankelijkheid. Daarnaast is samengewerkt met The Office of Queer Affairs en Wie Zijn Wij. Twee (belangen)groepen die sinds langere tijd met het museum samenwerken aan het toevoegen van een grotere diversiteit aan perspectieven in het museum. Bezoekers kunnen aan de hand van vijf multimediatours (Smartify-app) zich laten gidsen door de tentoonstelling. De Introductie Tour en de Familie Tour bieden een eerste kennismaking voor jong en oud. De Lichamelijke Ontmoetingen Tour zoekt antwoord op de vraag wat we kunnen winnen met een groter bewustzijn van ons lichaam. De Liefdesbrieven Tour geeft inkijk in de liefde tussen bezoekers en kunstwerken. De Breder Verhaal Tour geeft inzicht in hoe de basis van het Van Abbemuseum is gelegd met tabaksplantages in het koloniale Indonesië
01.10.2005 – 28.10.2007
Voor de toren voerde Lily van der Stokker drie muurschilderingen uit. In dit nieuwe werk klaagt Van der Stokker naar hartelust over geld, mensen en de 'schandalige' manier waarop die haar soms behandelen. Aan de hand van een kleine presentatie van tekeningen en een video zijn de voorbereidingen en de installatie van het werk te zien. Het werk Kie is door het museum aangekocht. Alle foto: Peter Cox
27.09.2021 – 27.09.2021
De Theodora Niemeijer prijs 2021 is gewonnen door Silvia Martes
08.04.2006 – 20.08.2006
Een nieuwe serie tentoonstellingen, presentaties en projecten rond de museumcollectie. Delen van de verzameling zijn te zien in steeds wisselende opstellingen. Conservatoren, gasten en kunstenaars tonen nieuwe aankopen in combinatie met de bestaande collectie en proberen nieuwe visies en presentatiewijzen uit. In de eerste acht afleveringen staan de recente aankopen centraal. De videowerken in deze zaal zijn gemaakt in de jaren zestig en jaren zeventig door vrouwelijke kunstenaars in Amerika en Europa. Het is de beginperiode van de videokunst. Kunstenaars gebruiken de camera als observatie- en registratiemiddel voor performances waarin hun eigen lichaam centraal staat. Enkele jaren geleden besloot het Van Abbemuseum aandacht te besteden aan deze belangrijke en grensverleggende ontwikkelingen uit een tijd vol sociale en culturele veranderingen en deze werken in de collectie op te nemen. Vanaf 2000 werden videowerken aangekocht van o.a. Bruce Nauman, Dan Graham en John Baldessari. Nu wordt dit ensemble aangevuld met video's van vrouwelijke kunstenaars, waaronder Carolee Schneemann, Valie Export, Martha Rosler en Joan Jonas. Zij beschouwen het lichaam als een medium dat sociale, maatschappelijke en culturele codes communiceert. Het lichaam vertegenwoordigt de werkelijkheid zelf, die in het videowerk wordt geanalyseerd. Het is tegelijk subject en object, onderwerp en lijdend voorwerp, datgene wat bekijkt en bekeken wordt. Alle foto's: Peter Cox
02.09.2006 – 20.05.2007
Een nieuwe serie tentoonstellingen, presentaties en projecten rond de museumcollectie. Delen van de verzameling zijn te zien in steeds wisselende opstellingen. Conservatoren, gasten en kunstenaars tonen nieuwe aankopen in combinatie met de bestaande collectie en proberen nieuwe visies en presentatiewijzen uit. Plug In #10 toont de keuze van Lily van der Stokker: werk van Andrea Zittel. In een interview met de curator licht Van der Stokker haar keuze toe: "(...) Haar werk heb ik voor het eerst gezien in de vroege jaren negentig bij de Andrea Rosen Gallery in New York. Ze toonde daar kleding maar ook vloerbedekking. Er was een vloerkleed met rechthoekige vlakken erop dat gedeeltelijk over de wand, gedeeltelijk over de vloer liep, met vlakken die aangaven waar te liggen, en waar te zitten. Die vlakken hadden een duidelijke relatie met het lichaam dat zich beweegt in de ruimte. In 1994 heb ik haar ontmoet tijdens de inrichting van een groepstentoonstelling. Ze arriveerde met twee kleine zwarte koffertjes. Een voor de nacht en een voor de dag. Ze droeg zwarte kleding: een rok gevoerd met bont die ze ook als jas of als deken kon gebruiken. Een soort survival constructie. Dat vond ik heel fascinerend. Het behoeftige lichaam als vormbepalend element. Eigenlijk had ik nu een film willen laten zien over een drijvend eiland dat ze ontworpen heeft en waar ze ook een maand op heeft gewoond. Ook weer zo'n survival project. Maar ze gaf zelf de voorkeur aan de video's 'Sufficient Self', 2004 en 'Small Liberties', 2006 die gaan over haar projecten in Joshua Tree, in de woestijn van Californië, waar ze als pionier woont en werkt in een zelf ontworpen nederzetting." Alle foto's: Peter Cox
08.04.2006Een nieuwe serie tentoonstellingen, presentaties en projecten rond de museumcollectie. Delen van de verzameling zijn te zien in steeds wisselende opstellingen. Conservatoren, gasten en kunstenaars tonen nieuwe aankopen in combinatie met de bestaande collectie en proberen nieuwe visies en presentatiewijzen uit. In de eerste acht afleveringen staan de recente aankopen centraal
02.06.2007 – 06.04.2008
Een nieuwe serie tentoonstellingen, presentaties en projecten rond de museumcollectie. Delen van de verzameling zijn te zien in steeds wisselende opstellingen. Conservatoren, gasten en kunstenaars tonen nieuwe aankopen in combinatie met de bestaande collectie en proberen nieuwe visies en presentatiewijzen uit. Lily van der Stokker heeft speciaal voor het Van Abbemuseum een behang ontworpen. Als gastconservator heeft zij vervolgens een tentoonstellingsprogramma ontwikkeld voor de ruimte waarin het behang is aangebracht. Van der Stokker en het Van Abbemuseum onderzoeken op deze manier hoe deze eigenzinnige ruimte gebruikt kan worden voor het tonen van kunstwerken van andere kunstenaars. Van der Stokkers eerder gasten waren Valie Export, Martha Rosler, Carolee Schneemann, Joan Jonas en Andrea Zittel. Vanaf 2 juni is kunstenaar Esther Tielemans aan de beurt. Tielemans maakt kleurrijke schilderijen met artificieel ogende landschappen, waarin 'fremdkörper' verschijnen. Deze witte of gekleurde vlakken zijn al dan niet beschilderd met landschappelijke elementen. Zo ontstaan ruimtelijke constructies die handelen over het artificiële en het natuurlijke, over representatie en werkelijkheid. Speciaal voor deze Plug In ontwikkelde ze een nieuw werk: 'Acting'. Alle foto's: Peter Cox
04.10.2008 – 03.05.2009
Deze presentatie is de vijfde in een serie die vanaf april 2006 in en voor deze ruimte is ontwikkeld. Aanleiding was de vraag van het Van Abbemuseum aan beeldend kunstenares Lily van der Stokker om speciaal voor het museum een behang te ontwerpen. Het museum kocht dit behang aan en nodigde Van der Stokker uit om in de ruimte met haar behang een tentoonstellingsprogramma te ontwikkelen waaruit het museum op advies van Van der Stokker werken voor de collectie aankoopt. Rachel Harrison is de vierde gast die Van der Stokker uitnodigde om de confrontatie met de gekleurde ruiten op de wanden aan te gaan. Rachel Harrison (New York, 1966) maakt sculpturen en installaties waarin flarden te herkennen zijn van de beeldtaal van 20e eeuwse kunststromingen als minimal art, popart, kubisme of dada - om er enkele te noemen. Niet alleen deze kunsthistorische stromingen, ook diverse artistieke disciplines worden op verrassende wijze met elkaar geconfronteerd. Sculptuur verandert in schilderkunst, driedimensionaal wordt tweedimensionaal, hulpmiddel zoals sokkels, kisten, constructie- en verpakkingsmaterialen worden onderdeel van het kunstwerk, terwijl het kunstwerk verandert in een hulpmiddel, een tentoonstellingsdisplay voor zichzelf. Probeer je dit spel te analyseren en te doorgronden, dan loop je gevaar door de mazen van het net in het luchtledige te verdwijnen om van een afstand met een glimlach te moeten bekennen dat het werk je te slim af is geweest. Neem Harrisons sculpturen in Plug In #44. De provisorisch uitziende bouwsel van een of meer ongelijke blokken of vlakken die samen een langgerekte, hoekige pilaar vormen, flirten met de strenge beeldtaal van de minimal art. Op het moment dat de toeschouwer inzoomt op de 'expressieve' textuur en de felle, monochrome kleur, valt het driedimensionaal object uiteen in vier tweedimensionale vlakken die doen denken aan de monochrome schilderkunst van bijvoorbeeld Yves Klein. Deze associatie wordt onmiddellijk weer ongedaan gemaakt door de gebruiksvoorwerpen, die als een 'attribuut' aan elk werk zijn toegevoegd. Deze 'attributen', bestaande uit een telefoon, een ski, een plastic citroen of een speelgoedgeweer, zorgen op hun beurt voor een merkwaardige verwisseling tussen voor- en achtergrond en lijken de sculpturen tot een tentoonstellingsdisplay te reduceren. Zo speelt Harrison een subversief spel met beeldcodes en levert op humoristisch wijze commentaar op de taboes van het modernisme. Alle foto's: Peter Cox

Hans van Houwelingen, John Körmeling, Jan van Munster, Lily van der Stokker, Henk Visch, Carel Visser, Auke de Vries, Veen, Corrie van der, Reinders, Carin, Dijksterhuis, Edo
Rob Birza, stanley brouwn, Lily van der Stokker, Sponselee, M, Lente, C
Lily van der Stokker
Lily van der Stokker, Hak, B, Spaninks, A
Lily van der Stokker, Hak, B, Berendse, M, Vinken en Van Kampen,
Lily van der Stokker, Marlene Dumas, Paijmans, Th
Lily van der Stokker, Vrij, A
Lily van der Stokker, Coelewij., L, Munder, H, Gygax, R