Sehkanal (Nr. 46, 1. Werksatz)

Beschrijving

Kunstenaar Franz Erhard Walther bracht in de jaren 60 verandering in het vakgebied van de beeldhouwkunst, waarbij de kunstenaar het werk initeert en het publiek de maker wordt van tijdelijke, ervaringsvormende kunst. "Ik was niet alleen geïnteresseerd in het bevragen van vastgestelde ideeën over genre en materiaal, maar in de fundamentele vraag: wat is een kunstwerk nu eigenlijk?"

Walther begon met het maken van tekeningen, schilderijen en wandobjecten in 1957. Vanaf 1963 ontwikkelde hij samen met textieltechnicus Johanna Walther de sculpturen van tentdoek. Het resulteerde in de '1. Werksatz (1e Werkset); een groep van 58 objecten van canvas. Deze worden vervolgens onder bepaalde voorwaarden aan het publiek overhandigd om het werk met eenvoudige handelingen te activeren. Belangrijker dan de objecten zelf zijn de ervaringen die het publiek opdoet met betrekking tot tijd, ruimte, richting, grootte, enzovoort; de emoties van de toeschouwers en de relaties die zich tussen de deelnemers ontwikkelen. De '1. Werksatz' vormt het instrument naar een immateriëel bewustzijn, dat niet stopt bij het verlaten van het musuem.

Er is een video-opname uit 1972 bewaard gebleven van een interview met Franz Erhard Walther in een park in Eindhoven, waar hij met medewerkers van het Van Abbemuseum mogelijke gebruikswijzen van zijn canvasobjecten demonstreren. Deze opname was gemaakt ter gelegenheid van een tentoonstelling in het Van Abbemuseum, van 13 tot en met 29 oktober 1972. De opname laat onder andere zien hoe twee mensen een stuk zwart textiel, Walthers object, uitrollen op een stuk gras, erin rondlopen en zich erin verstoppen. Alleen door de deelname van het publiek komt het werk van Walther tot stand. Walther levert de materialen en ideeën, hij is de initiatiefnemer. Maar het heeft de actie van het publiek nodig om een ??kunstwerk te worden. Omdat Walthers werk afhankelijk is van de aanwezigheid van een publiek, wordt de video gebruikt als een oproep tot deelname: 'Als u de objecten van Walther zelf wilt uitproberen, kunt u zich melden bij de portier.'

Van 1969 tot 1973 werkte Walther aan '2. Werksatz'. Hij plaatste stroken stof op de vloer in eenvoudige, geometrische patronen. Vanaf 1973 gebruikt hij naast textiel ook metaal en hout voor zijn Schreit- und Standstücke (Stride- und Standstücke). Sinds 1978/1979 is Walther teruggekeerd naar zijn wandobjecten. Zijn Wandformationen (Wandformaties) zijn wandsculpturen van gekleurd katoen, waarin hij ook kledingstukken verwerkt.

Bevat deze pagina onnauwkeurige informatie of taal die verbeterd of gewijzigd moet worden? We horen graag van je.